\documentclass{book}
\usepackage[latin]{babel}[2005/05/21 v3.8g]
\usepackage[pagestyles,outermarks,clearempty]{titlesec}[2005/01/22 v2.6]
\usepackage{titletoc}[2005/01/22 v1.5]
\usepackage[repeat]{poetry}
\usepackage{example}

\TextHeight {5.75in}
\TextWidth  {4in}

\newcounter {first}
\newcounter {last}

\newpagestyle {MainMatterPage} {
  \sethead   [\toptitlemarks \setcounter {first}{\chaptertitle}
              \bottitlemarks \setcounter {last}{\chaptertitle}
              \ifthenelse {\value{first} = \value{last}}
                {Q. HORATI FLACCI}
                {CARMINUM LIBER \Roman{first}}
             ]
             []
             []
             {}
             {}
             {\toptitlemarks \setcounter {first}{\chaptertitle}
              CARMINUM LIBER \Roman{first}}
  \Capita    {chapter}{section}

  \setfoot   {}
             {\oldstylenums{\thepage}}
             {}
}


\newpagestyle {CarmenSaecularePage} {
  \sethead   [Q. HORATI FLACCI]
             []
             []
             {}
             {}
             {CARMEN SAECULARE}
  \setfoot   {}
             {\oldstylenums{\thepage}}
             {}
}

\newenvironment {carmen} [1] [\relax] 
  {\Titulus \Versus \incipit*\numerus{1}#1}
  {\endVersus}

\Facies \numerus {\RelSize{-1}\oldstylenums{#1}}
\Locus           {\rightmargin + 1em}

\Novus  \titulus \Titulus
\Facies          {\Ncarmen*{=+1}}
\SpatiumSupra    {1.5\leading plus 1\leading minus .75\leading \penalty (.2)}
\SpatiumInfra    {.5\leading plus .25\leading minus .125\leading \penalty 10000}

\Novus  \numerus \Ncarmen
\Facies          {\ROMANnumeral{#1}}

\SpatiumInfra \stropham 
              {.125\leading plus .0625\leading minus .1\leading \penalty -100}

\Novus  \titulus \Liber
\Facies          {\ifthenelse {\value{Nliber} > 1}{\cleardoublepage}{}
                  \thispagestyle{empty} 
                  {\RelSize{+1}Q. HORATI FLACCI\spatium {1.5ex}%
                   \LetterSpace{CARMINVM}
                  }
                  \\[1.5ex] 
                  LIBER \Nliber*{+0}\Ncarmen{0}\spatium {2ex}
                 }

\Novus  \titulus \desinitLiber
\Facies          {\Nliber{+1}}
\SpatiumSupra    {\penalty 10000}

\Novus \numerus \Nliber
\Facies         {\ordinal {#1}\MakeUppercase{\theordinal}}
\Caput          {\chapter \headline}

\Facies \incipit {\textsc{#1#2}}

\Locus \textus {\auto}

\BuildIndexes [l\Nliber\Ncarmen] {no}

\Novum \spatium \poena
\Facies         {\penalty 10000} 

\newcommand {\Sapphic}   {\Forma \strophae {0 \poena 00 \poena 1}}
\newcommand {\Alcaic}    {\Forma \strophae {0 \poena 01 \poena 2}}
\newcommand {\AsclA}     {\Forma \strophae {0 \poena 00 \poena 2}}
\newcommand {\AsclB}     {\Forma \strophae {0 \poena 02 \poena 3}}
\newcommand {\GlycAscl}  {\Forma \strophae {2 \poena 0}}
\newcommand {\SapphicII} {\Forma \strophae {2 \poena 0}}
\newcommand {\Alcm}      {\Forma \strophae {0 \poena 2}}
\newcommand {\ArchI}     {\Forma \strophae {0 \poena 3}}
\newcommand {\ArchIV}    {\Forma \strophae {0 \poena 3}}
\newcommand {\Hippon}    {\Forma \strophae {2 \poena 0}}
\newcommand {\Ionic}     {\Forma \strophae {0 \poena 0 \poena 3}}


\begin{document}

\ExampleTitle [l]{Q. HORATI FLACCI}{CARMINA}
              {Opera\\[.75ex]Oxford Classical Texts}



\pagestyle {MainMatterPage} 
\thispagestyle{empty}

\Nliber {1} \Liber

\Indexes

%1
\begin{carmen}
 Maecenas atauis edite regibus,
 o et praesidium et dulce decus meum,
 sunt quos curriculo puluerem Olympicum
 collegisse iuuat metaque feruidis
 euitata rotis palmaque nobilis               
 terrarum dominos euehit ad deos;
 hunc, si mobilium turba Quiritium
 certat tergeminis tollere honoribus;
 illum, si proprio condidit horreo
 quicquid de Libycis uerritur areis.               
 Gaudentem patrios findere sarculo
 agros Attalicis condicionibus
 numquam demoueas, ut trabe Cypria
 Myrtoum pauidus nauta secet mare.
 Luctantem Icariis fluctibus Africum               
 mercator metuens otium et oppidi
 laudat rura sui; mox reficit rates
 quassas, indocilis pauperiem pati.
 Est qui nec ueteris pocula Massici
 nec partem solido demere de die               
 spernit, nunc uiridi membra sub arbuto
 stratus, nunc ad aquae lene caput sacrae.
 Multos castra iuuant et lituo tubae
 permixtus sonitus bellaque matribus
 detestata. Manet sub Ioue frigido               
 uenator tenerae coniugis inmemor,
 seu uisa est catulis cerua fidelibus,
 seu rupit teretis Marsus aper plagas.
 Me doctarum hederae praemia frontium
 dis miscent superis, me gelidum nemus               
 Nympharumque leues cum Satyris chori
 secernunt populo, si neque tibias
 Euterpe cohibet nec Polyhymnia
 Lesboum refugit tendere barbiton.
 Quod si me lyricis uatibus inseres,               
 sublimi feriam sidera uertice. 
\end{carmen}
%2
\begin{carmen}[\Sapphic]

 Iam satis terris niuis atque dirae
 grandinis misit Pater et rubente
 dextera sacras iaculatus arces
      terruit Vrbem,
 terruit gentis, graue ne rediret               
 saeculum Pyrrhae noua monstra questae,
 omne cum Proteus pecus egit altos
      uisere montis,
 piscium et summa genus haesit ulmo,
 nota quae sedes fuerat columbis,               
 et superiecto pauidae natarunt
       aequore dammae.
 Vidimus flauom Tiberim retortis
 litore Etrusco uiolenter undis
 ire deiectum monumenta regis               
      templaque Vestae,
 Iliae dum se nimium querenti
 iactat ultorem, uagus et sinistra
 labitur ripa Ioue non probante
      uxorius amnis.               
 Audiet ciuis acuisse ferrum,
 quo graues Persae melius perirent,
 audiet pugnas uitio parentum
      rara iuuentus.
 Quem uocet diuum populus ruentis               
 imperi rebus? Prece qua fatigent
 uirgines sanctae minus audientem
      carmina Vestam?
 Cui dabit partis scelus expiandi
 Iuppiter? Tandem uenias precamur,               
 nube candentis umeros amictus,
      augur Apollo,
 siue tu mauis, Erycina ridens,
 quam Iocus circumuolat et Cupido,
 siue neglectum genus et nepotes               
      respicis, auctor,
 heu nimis longo satiate ludo,
 quem iuuat clamor galeaeque leues,
 acer et Mauri peditis cruentum
       uoltus in hostem,               
 siue mutata iuuenem figura
 ales in terris imitaris, almae
 filius Maiae, patiens uocari
      Caesaris ultor.
 Serus in caelum redeas diuque               
 laetus intersis populo Quirini,
 neue te nostris nitiis iniquum
      ocior aura
 tollat; hic magnos potius triumphos,
 hic ames dici pater atque princeps,               
 neu sinas Medos equitare inultos
      te duce, Caesar. 
\end{carmen}


%3
\begin{carmen}[\GlycAscl]
      Sic te diua potens Cypri,
 sic fratres Helenae, lucida sidera,
      uentorumque regat pater
 obstrictis aliis praeter Iapyga,
       nauis, quae tibi creditum               
 debes Vergilium; finibus Atticis
      reddas incolumem precor
 et serues animae dimidium meae.
      Illi robur et aes triplex
 circa pectus erat, qui fragilem truci               
      commisit pelago ratem
 primus, nec timuit praecipitem Africum
      decertantem Aquilonibus
 nec tristis Hyadas nec rabiem Noti,
       quo non arbiter Hadriae               
 maior, tollere seu ponere uolt freta.
      Quem mortis timuit gradum
 qui siccis oculis monstra natantia,
      qui uidit mare turbidum et
 infamis scopulos Acroceraunia?               
      Nequicquam deus abscidit
 prudens Oceano dissociabili
      terras, si tamen impiae
 non tangenda rates transiliunt uada.
       Audax omnia perpeti               
 gens humana ruit per uetitum nefas;
      audax Iapeti genus
 ignem fraude mala gentibus intulit;
      post ignem aetheria domo
 subductum macies et noua febrium               
      terris incubuit cohors
 semotique prius tarda necessitas
      leti corripuit gradum.
 Expertus uacuum Daedalus aera
       pennis non homini datis;               
 perrupit Acheronta Herculeus labor.
      Nil mortalibus ardui est;
 caelum ipsum petimus stultitia neque
      per nostrum patimur scelus
 iracunda Iouem ponere fulmina.                

\end{carmen}

%4
\begin{carmen}[\ArchIV]

 Soluitur acris hiems grata uice ueris et Fauoni
      trahuntque siccas machinae carinas,
 ac neque iam stabulis gaudet pecus aut arator igni
      nec prata canis albicant pruinis.
 Iam Cytherea choros ducit Venus imminente luna               
      iunctaeque Nymphis Gratiae decentes
 alterno terram quatiunt pede, dum grauis Cyclopum
      Volcanus ardens uisit officinas.
 Nunc decet aut uiridi nitidum caput impedire myrto
       aut flore, terrae quem ferunt solutae;               
 nunc et in umbrosis Fauno decet immolare lucis,
      seu poscat agna siue malit haedo.
 Pallida Mors aequo pulsat pede pauperum tabernas
      regumque turris. O beate Sesti,
 uitae summa breuis spem nos uetat inchoare longam.               
      Iam te premet nox fabulaeque Manes
 et domus exilis Plutonia, quo simul mearis,
      nec regna uini sortiere talis
 nec tenerum Lycidan mirabere, quo calet iuuentus
       nunc omnis et mox uirgines tepebunt.                

\end{carmen}

%5
\begin{carmen}[\AsclB]


 Quis multa gracilis te puer in rosa
 perfusus liquidis urget odoribus
      grato, Pyrrha, sub antro?
      cui flauam religas comam,
 simplex munditiis? Heu quotiens fidem               
 mutatosque deos flebit et aspera
      nigris aequora uentis
      emirabitur insolens,
 qui nunc te fruitur credulus aurea,
 qui semper uacuam, semper amabilem               
      sperat, nescius aurae
      fallacis. Miseri, quibus
 intemptata nites. Me tabula sacer
 uotiua paries indicat uuida
       suspendisse potenti
      uestimenta maris deo.                

\end{carmen}

%6
\begin{carmen}[\AsclA]

 Scriberis Vario fortis et hostium
 uictor, Maeonii carminis alite,
 quam rem cumque ferox nauibus aut equis
 miles te duce gesserit.
 Nos, Agrippa, neque haec dicere nec grauem               
 Pelidae stomachum cedere nescii,
 nec cursus duplicis per mare Vlixei
      nec saeuam Pelops domum
 conamur, tenues grandia, dum pudor
 inbellisque lyrae Musa potens uetat               
 laudes egregii Caesaris et tuas
      culpa deterere ingeni.
 Quis Martem tunica tectum adamantina
 digne scripserit aut puluere Troico
 nigrum Merionen aut ope Palladis               
      Tydiden superis parem?
 Nos conuiuia, nos proelia uirginum
 sectis in iuuenes unguibus acrium
 cantamus, uacui siue quid urimur
       non praeter solitum leues.                

\end{carmen}

%7
\begin{carmen}[\Alcm]

 Laudabunt alii claram Rhodon aut Mytilenen  
      aut Ephesum bimarisue Corinthi
 moenia uel Baccho Thebas uel Apolline Delphos
      insignis aut Thessala Tempe;
 sunt quibus unum opus est intactae Palladis urbem               
      carmine perpetuo celebrare et
 undique decerptam fronti praeponere oliuam;
      plurimus in Iunonis honorem
 aptum dicet equis Argos ditesque Mycenas:
       me nec tam patiens Lacedaemon               
 nec tam Larisae percussit campus opimae
      quam domus Albuneae resonantis
 et praeceps Anio ac Tiburni lucus et uda
      mobilibus pomaria riuis.
 Albus ut obscuro deterget nubila caelo               
      saepe Notus neque parturit imbris
 perpetuo, sic tu sapiens finire memento
      tristitiam uitaeque labores
 molli, Plance, mero, seu te fulgentia signis
       castra tenent seu densa tenebit               
 Tiburis umbra tui. Teucer Salamina patremque
      cum fugeret, tamen uda Lyaeo
 tempora populea fertur uinxisse corona,
      sic tristis affatus amicos:
 `Quo nos cumque feret melior fortuna parente,               
      ibimus, o socii comitesque.
 Nil desperandum Teucro duce et auspice Teucro:
      certus enim promisit Apollo
 ambiguam tellure noua Salamina futuram.
       O fortes peioraque passi
 mecum saepe uiri, nunc uino pellite curas;               
      cras ingens iterabimus aequor.' 

\end{carmen}

%8
\begin{carmen}[\SapphicII]


      Lydia, dic, per omnis
 te deos oro, Sybarin cur properes amando
      perdere, cur apricum
 oderit Campum, patiens pulueris atque solis,
       cur neque militaris               
 inter aequalis equitet, Gallica nec lupatis
      temperet ora frenis.
 Cur timet flauum Tiberim tangere? Cur oliuum 
      sanguine uiperino
 cautius uitat neque iam liuida gestat armis               
      bracchia, saepe disco
 saepe trans finem iaculo nobilis expedito?
      quid latet, ut marinae
 filium dicunt Thetidis sub lacrimosa Troia
       funera, ne uirilis               
 cultus in caedem et Lycias proriperet cateruas? 

\end{carmen}

%9
\begin{carmen}[\Alcaic]


 Vides ut alta stet niue candidum
 Soracte nec iam sustineant onus
      siluae laborantes geluque
      flumina constiterint acuto?
 Dissolue frigus ligna super foco               
 large reponens atque benignius
      deprome quadrimum Sabina,
      o Thaliarche, merum diota.

 Permitte diuis cetera, qui simul
 strauere uentos aequore feruido               
      deproeliantis, nec cupressi
      nec ueteres agitantur orni.
 Quid si futurum cras, fuge quaerere, et
 quem fors dierum cumque dabit, lucro
       adpone nec dulcis amores
      sperne, puer, neque tu choreas,               
 donec uirenti canities abest
 morosa. Nunc et Campus et areae
      lenesque sub noctem susurri
       composita repetantur hora,
 nunc et latentis proditor intumo               
 gratus puellae risus ab angulo
      pignusque dereptum lacertis
      aut digito male pertinaci. 

\end{carmen}

%10
\begin{carmen}[\Sapphic]


 Mercuri, facunde nepos Atlantis,
 qui feros cultus hominum recentum
 uoce formasti catus et decorae
      more palaestrae,
 te canam, magni Iouis et deorum               
 nuntium curuaeque lyrae parentem,
 callidum quicquid placuit iocoso
      condere furto.
 Te, boues olim nisi reddidisses
 per dolum amotas, puerum minaci               
 uoce dum terret, uiduus pharetra
      risit Apollo.
 Quin et Atridas duce te superbos
 Ilio diues Priamus relicto
 Thessalosque ignis et iniqua Troiae               
      castra fefellit.
 Tu pias laetis animas reponis
 sedibus uirgaque leuem coerces
 aurea turbam, superis deorum
       gratus et imis.                

\end{carmen}

%11
\begin{carmen}


 Tu ne quaesieris (scire nefas) quem mihi, quem tibi
 finem di dederint, Leuconoe, nec Babylonios
 temptaris numeros. Vt melius quicquid erit pati!
 Seu pluris hiemes seu tribuit Iuppiter ultimam,
 quae nunc oppositis debilitat pumicibus mare               
 Tyrrhenum, sapias, uina liques et spatio breui
 spem longam reseces. Dum loquimur, fugerit inuida
 aetas: carpe diem, quam minimum credula postero. 

\end{carmen}

%12
\begin{carmen}[\Sapphic]

 Quem uirum aut heroa lyra uel acri
 tibia sumis celebrare, Clio?
 Quem deum? Cuius recinet iocosa
      nomen imago
 aut in umbrosis Heliconis oris               
 aut super Pindo gelidoue in Haemo?
 Vnde uocalem temere insecutae
      Orphea siluae
 arte materna rapidos morantem
 fluminum lapsus celerisque uentos,               
 blandum et auritas fidibus canoris
      ducere quercus.
 Quid prius dicam solitis parentis
 laudibus, qui res hominum ac deorum,
 qui mare ac terras uariisque mundum               
      temperat horis?
 Vnde nil maius generatur ipso
 nec uiget quicquam simile aut secundum;
 proximos illi tamen occupabit
       Pallas honores.               
 Proeliis audax, neque te silebo,
 Liber, et saeuis inimica uirgo
 beluis, nec te, metuende certa
      Phoebe sagitta.
 Dicam et Alciden puerosque Ledae,               
 hunc equis, illum superare pugnis
 nobilem; quorum simul alba nautis
      stella refulsit,
 defluit saxis agitatus umor,
 concidunt uenti fugiuntque nubes               
 et minax, quod sic uoluere, ponto
      unda recumbit.
 Romulum post hos prius an quietum
 Pompili regnum memorem, an superbos
 Tarquini fasces, dubito, an Catonis               
      nobile letum.
 Regulum et Scauros animaeque magnae
 prodigum Paulum superante Poeno
 gratus insigni referam Camena
       Fabriciumque.               
 Hunc et incomptis Curium capillis
 utilem bello tulit et Camillum
 saeua paupertas et auitus apto
      cum lare fundus.
 Crescit occulto uelut arbor aeuo               
 fama Marcelli; micat inter omnis
 Iulium sidus, uelut inter ignis
      luna minores.
 Gentis humanae pater atque custos,
 orte Saturno, tibi cura magni               
 Caesaris fatis data: tu secundo
      Caesare regnes.
 Ille seu Parthos Latio imminentis
 egerit iusto domitos triumpho
 siue subiectos Orientis orae               
      Seras et Indos,
 te minor laetum reget aequus orbem:
 tu graui curru quaties Olympum,
 tu parum castis inimica mittes
       fulmina lucis.                

\end{carmen}

%13
\begin{carmen}[\GlycAscl]


      Cum tu, Lydia, Telephi
 ceruicem roseam, cerea Telephi
      laudas bracchia, uae, meum
 feruens difficili bile tumet iecur.
       Tunc nec mens mihi nec color
 certa sede manet, umor et in genas               
      furtim labitur, arguens
 quam lentis penitus macerer ignibus.
      Vror, seu tibi candidos
 turparunt umeros inmodicae mero               
      rixae, siue puer furens
 inpressit memorem dente labris notam.
      Non, si me satis audias,
 speres perpetuum dulcia barbare
       laedentem oscula, quae Venus               
 quinta parte sui nectaris imbuit.
      Felices ter et amplius
 quos inrupta tenet copula nec malis
      diuolsus querimoniis
 suprema citius soluet amor die.                

\end{carmen}

%14
\begin{carmen}[\AsclB]
O nauis, referent in mare te noui
 fluctus. O quid agis? Fortiter occupa
      portum. Nonne uides ut
      nudum remigio latus,
 et malus celeri saucius Africo               
 antemnaque gemant ac sine funibus
      uix durare carinae
      possint imperiosius
 aequor? Non tibi sunt integra lintea,
 non di, quos iterum pressa uoces malo.               
      Quamuis Pontica pinus,
      siluae filia nobilis,
 iactes et genus et nomen inutile:
 nil pictis timidus nauita puppibus
       fidit. Tu, nisi uentis               
      debes ludibrium, caue.
 Nuper sollicitum quae mihi taedium,
 nunc desiderium curaque non leuis,
      interfusa nitentis
       uites aequora Cycladas.                

\end{carmen}

%15
\begin{carmen}[\AsclA]

 Pastor cum traheret per freta nauibus
 Idaeis Helenen perfidus hospitam,
 ingrato celeris obruit otio
      uentos ut caneret fera
 Nereus fata: `Mala ducis aui domum               
 quam multo repetet Graecia milite,
 coniurata tuas rumpere nuptias
      et regnum Priami uetus.
 Heu, heu, quantus equis, quantus adest uiris
 sudor! Quanta moues funera Dardanae               
 genti! Iam galeam Pallas et aegida
      currusque et rabiem parat.
 Nequicquam Veneris praesidio ferox
 pectes caesariem grataque feminis
 inbelli cithara carmina diuides;               
      nequicquam thalamo grauis
 hastas et calami spicula Cnosii
 uitabis strepitumque et celerem sequi
 Aiacem: tamen, heu serus, adulteros
       crines puluere collines.
 Non Laertiaden, exitium tuae               
 gentis, non Pylium Nestora respicis?
 Vrgent inpauidi te Salaminius
      Teucer, te Sthenelus sciens
 pugnae, siue opus est imperitare equis,               
 non auriga piger; Merionen quoque
 nosces. Ecce furit te reperire atrox
      Tydides melior patre,
 quem tu, ceruus uti uallis in altera
 uisum parte lupum graminis inmemor,               
 sublimi fugies mollis anhelitu,
      non hoc pollicitus tuae.
 Iracunda diem proferet Ilio
 matronisque Phrygum classis Achillei;
 post certas hiemes uret Achaicus               
      ignis Iliacas domos.' 

\end{carmen}
%16
\begin{carmen}[\Alcaic]
O matre pulchra filia pulchrior,
 quem criminosis cumque uoles modum
      pones iambis, siue flamma
      siue mari libet Hadriano.
 Non Dindymene, non adytis quatit               
 mentem sacerdotum incola Pythius,
      non Liber aeque, non acuta
      sic geminant Corybantes aera,
 tristes ut irae, quas neque Noricus
 deterret ensis nec mare naufragum               
      nec saeuus ignis nec tremendo
      Iuppiter ipse ruens tumultu.
 Fertur Prometheus addere principi
 limo coactus particulam undique
       desectam et insani leonis
      uim stomacho apposuisse nostro.               
 Irae Thyesten exitio graui
 strauere et altis urbibus ultimae
      stetere causae, cur perirent
       funditus inprimeretque muris               
 hostile aratrum exercitus insolens.
 Conpesce mentem: me quoque pectoris
      temptauit in dulci iuuenta
      feruor et in celeres iambos
 misit furentem. Nunc ego mitibus               
 mutare quaero tristia, dum mihi
      fias recantatis amica
      opprobriis animumque reddas. 

\end{carmen}

%17
\begin{carmen}[\Alcaic]


 Velox amoenum saepe Lucretilem
 mutat Lycaeo Faunus et igneam
      defendit aestatem capellis
      usque meis pluuiosque uentos.
 Inpune tutum per nemus arbutos               
 quaerunt latentis et thyma deuiae
      olentis uxores mariti
      nec uiridis metuunt colubras
 nec Martialis haediliae lupos,
 utcumque dulci, Tyndari, fistula               
      ualles et Vsticae cubantis
      leuia personuere saxa.
 Di me tuentur, dis pietas mea
 et Musa cordi est. Hic tibi copia
       manabit ad plenum benigno
      ruris honorum opulenta cornu;               
 hic in reducta ualle Caniculae
 uitabis aestus et fide Teia
      dices laborantis in uno
       Penelopen uitreamque Circen;               
 hic innocentis pocula Lesbii
 duces sub umbra nec Semeleius
      cum Marte confundet Thyoneus
      proelia nec metues proteruum
 suspecta Cyrum, ne male dispari               
 incontinentis iniciat manus
      et scindat haerentem coronam
      crinibus inmeritamque uestem. 
\end{carmen}
%18
\begin{carmen}

 Nullam, Vare, sacra uite prius seueris arborem
 circa mite solum Tiburis et moenia Catili;
 siccis omnia nam dura deus proposuit neque
 mordaces aliter diffugiunt sollicitudines. 
 Quis post uina grauem militiam aut pauperiem crepat?               
 Quis non te potius, Bacche pater, teque decens Venus?
 Ac ne quis modici transiliat munera Liberi,
 Centaurea monet cum Lapithis rixa super mero
 debellata, monet Sithoniis non leuis Euhius,
 cum fas atque nefas exiguo fine libidinum               
 discernunt auidi. Non ego te, candide Bassareu,
 inuitum quatiam nec uariis obsita frondibus
 sub diuum rapiam. Saeua tene cum Berecyntio
 cornu tympana, quae subsequitur caecus amor sui
 et tollens uacuum plus nimio gloria uerticem               
 arcanique fides prodiga, perlucidior uitro. 

\end{carmen}

%19
\begin{carmen}[\GlycAscl]


      Mater saeua Cupidinum
 Thebanaeque iubet me Semelae puer
      et lasciua Licentia
 finitis animum reddere amoribus.
       Vrit me Glycerae nitor               
 splendentis Pario marmore purius;
      urit grata proteruitas
 et uoltus nimium lubricus aspici.
      In me tota ruens Venus
 Cyprum deseruit, nec patitur Scythas               
      aut uersis animosum equis
 Parthum dicere nec quae nihil attinent.
      Hic uiuum mihi caespitem, hic
 uerbenas, pueri, ponite turaque
       bimi cum patera meri:
 mactata ueniet lenior hostia.                

\end{carmen}

%20
\begin{carmen}[\Sapphic]


 Vile potabis modicis Sabinum
 cantharis, Graeca quod ego ipse testa
 conditum leui, datus in theatro
      cum tibi plausus,
 care Maecenas eques, ut paterni               
 fluminis ripae simul et iocosa
 redderet laudes tibi Vaticani
      montis imago.
 Caecubum et prelo domitam Caleno
 tu bibes uuam; mea nec Falernae               
 temperant uites neque Formiani
      pocula colles. 

\end{carmen}

%21
\begin{carmen}[\AsclB]


 Dianam tenerae dicite uirgines,
 intonsum, pueri, dicite Cynthium
      Latonamque supremo
      dilectam penitus Ioui;
 uos laetam fluuiis et nemorum coma,               
 quaecumque aut gelido prominet Algido,
      nigris aut Erymanthi
      siluis aut uiridis Gragi;
 uos Tempe totidem tollite laudibus
 natalemque, mares, Delon Apollinis               
      insignemque pharetra
      fraternaque umerum lyra.
 Hic bellum lacrimosum, hic miseram famem
 pestemque a populo et principe Caesare in
       Persas atque Britannos
      uestra motus aget prece.                

\end{carmen}

%22
\begin{carmen}[\Sapphic]


 Integer uitae scelerisque purus
 non eget Mauris iaculis neque arcu
 nec uenenatis grauida sagittis,
      Fusce, pharetra,
 siue per Syrtis iter aestuosas               
 siue facturus per inhospitalem
 Caucasum uel quae loca fabulosus
      lambit Hydaspes.
 Namque me silua lupus in Sabina,
 dum meam canto Lalagem et ultra               
 terminum curis uagor expeditis,
      fugit inermem,
 quale portentum neque militaris
 Daunias latis alit aesculetis
 nec Iubae tellus generat, leonum               
      arida nutrix.
 Pone me pigris ubi nulla campis
 arbor aestiua recreatur aura,
 quod latus mundi nebulae malusque
       Iuppiter urget;               
 pone sub curru nimium propinqui
 solis in terra domibus negata:
 dulce ridentem Lalagen amabo,
      dulce loquentem. 

\end{carmen}

%23
\begin{carmen}[\AsclB]


 Vitas inuleo me similis, Chloe,
 quaerenti pauidam montibus auiis
      matrem non sine uano
      aurarum et silua metu.
 Nam seu mobilibus ueris inhorruit               
 aduentus folliis, seu uirides rubum
      dimouere lacertae,
      et corde et genibus tremit.
 Atqui non ego te, tigris ut aspera
 Gaetulusue leo, frangere persequor:               
      tandem desine matrem
      tempestiua sequi uiro. 

\end{carmen}

%24
\begin{carmen}[\AsclA]


 Quis desiderio sit pudor aut modus
 tam cari capitis? Praecipe lububris
 cantus, Melpomene, cui liquidam pater
      uocem cum cithara dedit.
 Ergo Quintilium perpetuus sopor               
 urget? Cui Pudor et Iustitiae soror,
 incorrupta Fides, nudaque Veritas
      quando ullum inueniet parem?
 Multis ille bonis flebilis occidit,
 nulli flebilior quam tibi, Vergili.               
 Tu frustra pius, heu, non ita creditum
      poscis Quintilium deos.
 Quid si Threicio blandius Orpheo
 auditam moderere arboribus fidem?
 Num uanae redeat sanguis imagini,               
      quam uirga semel horrida,
 non lenis precibus fata recludere,
 nigro compulerit Mercurius gregi?
 durum: sed leuius fit patientia
       quicquid corrigere est nefas.                

\end{carmen}

%25
\begin{carmen}[\Sapphic]


 Parcius iunctas quatiunt fenestras
 iactibus crebris iuuenes proterui
 nec tibi somnos adimunt amatque
      ianua limen,
 quae prius multum facilis mouebat               
 cardines. Audis minus et minus iam:
 `Me tuo longas pereunte noctes,
      Lydia, dormis?'
 Inuicem moechos anus arrogantis
 flebis in solo leuis angiportu               
 Thracio bacchante magis sub
      interlunia uento,
 cum tibi flagrans amor et libido,
 quae solet matres furiare equorum,
 saeuiet circa iecur ulcerosum               
      non sine questu,
 laeta quod pubes hedera uirenti
 gaudeat pulla magis atque myrto,
 aridas frondes hiemis sodali
       dedicet Euro.                

\end{carmen}

%26
\begin{carmen}[\Alcaic]


 Musis amicus tristitiam et metus
 tradam proteruis in mare Creticum
      portare uentis, quis sub Arcto
      rex gelidae metuatur orae,
 quid Tiridaten terreat, unice               
 securus. O quae fontibus integris
      gaudes, apricos necte flores,
      necte meo Lamiae coronam,
 Piplea dulcis. Nil sine te mei
 prosunt honores; hunc fidibus nouis,               
      hunc Lesbio sacrare plectro
      teque tuasque decet sorores. 

\end{carmen}

%27
\begin{carmen}[\Alcaic]


 Natis in usum laetitiae scyphis
 pugnare Thracum est; tollite barbarum
      morem uerecundumque Bacchum
      sanguineis prohibete rixis.
 Vino et lucernis Medus acinaces               
 immane quantum discrepat; impium
      lenite clamorem, sodales,
      et cubito remanete presso.
 Voltis seueri me quoque sumere
 partem Falerni? Dicat Opuntiae               
      frater Megyllae quo beatus
      uolnere, qua pereat sagitta.
 Cessat uoluntas? Non alia bibam
 mercede. Quae te cumque domat Venus
       non erubescendis adurit
      ignibus ingenuoque semper               
 amore peccas. Quicquid habes, age,
 depone tutis auribus. A! miser,
      quanta laborabas Charybdi,
       digne puer meliore flamma.               
 Quae saga, quis te soluere Thessalis
 magus uenenis, quis poterit deus?
      uix inligatum te triformi
      Pegasus expediet Chimaera. 

\end{carmen}

%28
\begin{carmen}[\Alcm]


 Te maris et terrae numeroque carentis harenae
      mensorem cohibent, Archyta,
 pulueris exigui prope latum parua Matinum
      munera nec quicquam tibi prodest
 aerias temptasse domos animoque rotundum               
      percurrisse polum morituro.
 Occidit et Pelopis genitor, conuiua deorum,
      Tithonusque remotus in auras
 et Iouis arcanis Minos admissus habentque
       Tartara Panthoiden iterum Orco               
 demissum, quamuis clipeo Troiana refixo
      tempora testatus nihil ultra
 neruos atque cutem morti concesserat atrae,
      iudice te non sordidus auctor
 naturae uerique. Sed omnis una manet nox               
      et calcanda semel uia leti.
 Dant alios Furiae toruo spectacula Marti,
      exitio est auidum mare nautis;
 mixta senum ac iuuenum densentur funera, nullum
       saeua caput Proserpina fugit.               
 Me quoque deuexi rapidus comes Orionis
      Illyricis Notus obruit undis.
 At tu, nauta, uagae ne parce malignus harenae
      ossibus et capiti inhumato
 particulam dare: sic, quodcumque minabitur Eurus               
      fluctibus Hesperiis, Venusinae
 plectantur siluae te sospite multaque merces,
      unde potest, tibi defluat aequo
 ab Ioue Neptunoque sacri custode Tarenti.
       Neglegis inmeritis nocituram
 postmodo te natis fraudem committere? Fors et               
      debita iura uicesque superbae
 te maneant ipsum: precibus non linquar inultis
      teque piacula nulla resoluent.
 Quamquam festinas, non est mora longa; licebit               
      iniecto ter puluere curras. 

\end{carmen}

%29
\begin{carmen}[\Alcaic]


 Icci, beatis nunc Arabum inuides
 gazis et acrem militiam paras
      non ante deuictis Sabaeae
      regibus horribilique Medo
 nectis catenas? Quae tibi uirginum               
 sponso necato barbara seruiet?
      puer quis ex aula capillis
      ad cyathum statuetur unctis,
 doctus sagittas tendere Sericas
 arcu paterno? Quis neget arduis               
      pronos relabi posse riuos
      montibus et Tiberim reuerti,
 cum tu coemptos undique nobilis
 libros Panaeti Socraticam et domum
       mutare loricis Hiberis,
      pollicitus meliora, tendis?                

\end{carmen}

%30
\begin{carmen}[\Sapphic]


O Venus regina Cnidi Paphique,
 sperne dilectam Cypron et uocantis
 ture te multo Glycerae decoram
      transfer in aedem.
 Feruidus tecum puer et solutis               
 Gratiae zonis properentque Nymphae
 et parum comis sine te Iuuentas
      Mercuriusque. 

\end{carmen}

%31
\begin{carmen}[\Alcaic]


 Quid dedicatum poscit Apollinem
 uates? Quid orat, de patera nouum
      fundens liquorem? Non opimae
      Sardiniae segetes feraces,
 non aestuosae grata Calabriae               
 armenta, non aurum aut ebur Indicum,
      non rura, quae Liris quieta
      mordet aqua taciturnus amnis.
 Premant Calena falce quibus dedit
 Fortuna uitem, diues et aureis               
      mercator exsiccet culillis
      uina Syra reparata merce,
 dis carus ipsis, quippe ter et quater
 anno reuisens aequor Atlanticum
       inpune: me pascust oliuae,
      me cichorea leuesque maluae.               
 Frui paratis et ualido mihi,
 Latoe, dones, at, precor, integra
      cum mente, nec turpem senectam
       degere nec cithara carentem.                

\end{carmen}

%32
\begin{carmen}[\Sapphic]


 Poscimur. Si quid uacui sub umbra
 lusimus tecum, quod et hunc in annum
 uiuat et pluris, age, dic Latinum,
      barbite, carmen,
 Lesbio primum modulate ciui,               
 qui, ferox bello, tamen inter arma,
 siue iactatam religarat udo
      litore nauem,
 Liberum et Musas Veneremque et illi
 semper haerentem puerum canebat               
 et Lycum nigris oculis nigroque
      crine decorum.
 O decus Phoebi et dapibus supremi
 grata testudo Iouis, o laborum
 dulce lenimen, mihi cumque salue               
      rite uocanti. 

\end{carmen}


%33
\begin{carmen}[\AsclA]


 Albi, ne doleas plus nimio memor
 inmitis Glycerae neu miserabilis
 descantes elegos, cur tibi iunior
      laesa praeniteat fide.
 Insignem tenui fronte Lycorida               
 Cyri torret amor, Cyrus in asperam
 declinat Pholoen: sed prius Apulis
      iungentur capreae lupis
 quam turpi Pholoe peccet adultero.
 Sic uisum Veneri, cui placet imparis               
 formas atque animos sub iuga aenea
      saeuo mittere cum ioco.
 Ipsum me melior cum peteret Venus,
 grata detinuit compede Myrtale
 libertina, fretis acrior Hadriae               
      curuantis Calabros sinus. 

\end{carmen}

%34
\begin{carmen}[\Alcaic]


 Parcus deorum cultor et infrequens,
 insanientis dum sapientiae
      consultus erro, nunc retrorsum
      uela dare atque iterare cursus
 cogor relictos: namque Diespiter               
 igni corusco nubila diuidens
      plerumque, per purum tonantis
      egit equos uolucremque currum,
 quo bruta tellus et uaga flumina,
 quo Styx et inuisi horrida Taenari               
      sedes Atlanteusque finis
      concutitur. Valet ima summis
 mutare et insignem attenuat deus,
 obscura promens; hinc apicem rapax
       Fortuna cum stridore acuto
      sustulit, hic posuisse gaudet.                

\end{carmen}

%35
\begin{carmen}[\Alcaic]


O diua, gratum quae regis Antium,
 praesens uel imo tollere de gradu
      mortale corpus uel superbos
      uertere funeribus triumphos,
 te pauper ambit sollicita prece               
 ruris colonus, te dominam aequoris
      quicumque Bythyna lacessit
      Carpathium pelagus carina.
 Te Dacus asper, te profugi Scythae,
 urbesque gentesque et Latium ferox               
      regumque matres barbarorum et
      purpurei metuunt tyranni,
 iniurioso ne pede proruas
 stantem columnam, neu populus frequens
       ad arma cessantis, ad arma
      concitet imperiumque frangat.               
 Te semper anteit serua Necessitas,
 clauos trabalis et cuneos manu
      gestans aena nec seuerus
       uncus abest liquidumque plumbum;               
 te Spes et albo rara Fides colit
 uelata panno nec comitem abnegat,
      utcumque mutata potentis
      ueste domos inimica linquis;
 at uolgus infidum et meretrix retro               
 periura cedit, diffugiunt cadis
      cum faece siccatis amici,
      ferre iugum pariter dolosi.
 Serues iturum Caesarem in ultimos
 orbis Britannos et iuuenum recens               
      examen Eois timendum
      partibus Oceanoque rubro.
 Heu heu, cicatricum et sceleris pudet
 fratrumque. Quid nos dura refugimus
       aetas, quid intactum nefasti
      liquimus? Vnde manum iuuentus               
 metu deorum continuit? Quibus
 pepercit aris? O utinam noua
      incude diffingas retusum in
       Massagetas Arabasque ferrum!                

\end{carmen}

%36
\begin{carmen}[\GlycAscl]


      Et ture et fidibus iuuat
 placare et uituli sanguini debito
      custodes Numidae deos,
 qui nunc Hesperia sospes ab ultima
       caris multa sodalibus,               
 nulli plura tamen diuidit oscula
      quam dulci Lamiae, memor
 actae non alio rege puertiae
      mutataeque simul togae.
 Cressa ne careat pulchra dies nota               
      neu promptae modus amphorae
 neu morem in Salium sit requies pedum
      neu multi Damalis meri
 Bassum Threicia uincat amystide
       neu desint epulis rosae               
 neu uiuax apium neu breue lilium.
      Omnes in Damalin putres
 deponent oculos nec Damalis nouo
      diuelletur adultero
 lasciuis hederis ambitiosior.                

\end{carmen}

%37
\begin{carmen}[\Alcaic]


 Nunc est bibendum, nunc pede libero
 pulsanda tellus, nunc Saliaribus
      ornare puluinar deorum
      tempus erat dapibus, sodales.
 Antehac nefas depromere Caecubum               
 cellis auitis, dum Capitolio
      regina dementis ruinas
      funus et imperio parabat
 contaminato cum grege turpium
 morbo uirorum, quidlibet impotens               
      sperare fortunaque dulci
      ebria. Sed minuit furorem
 uix una sospes nauis ab ignibus,
 mentemque lymphatam Mareotico
 redegit in ueros timores               
      Caesar, ab Italia uolantem
 remis adurgens, accipiter uelut
 mollis columbas aut leporem citus
      uenator in campis niualis
       Haemoniae, daret ut catenis               
 fatale monstrum. Quae generosius
 perire quaerens nec muliebriter
      expauit ensem nec latentis
      classe cita reparauit oras,
 ausa et iacentem uisere regiam               
 uoltu sereno, fortis et asperas
      tractare serpentes, ut atrum
      corpore conbiberet uenenum,
 deliberata morte ferocior:
 saeuis Liburnis scilicet inuidens               
      priuata deduci superbo,
      non humilis mulier, triumpho. 

\end{carmen}

%38
\begin{carmen}[\Sapphic]


 Persicos odi, puer, apparatus,
 displicent nexae philyra coronae,
 mitte sectari, rosa quo locorum
      sera moretur.
 Simplici myrto nihil adlabores               
 sedulus, curo: neque te ministrum
 dedecet myrtus neque me sub arta
      uite bibentem.

 
\end{carmen}

\desinitLiber

\Liber



%1
\begin{carmen}[\Alcaic]


Motum ex Metello consule ciuicum
 bellique causas et uitia et modos
      ludumque Fortunae grauisque
      principium amicitias et arma 
nondum expiatis uncta cruoribus,               
 periculosae plenum opus aleae,
      tractas et incedis per ignis
      suppositos cineri doloso. 
Paulum seuerae Musa tragoediae
 desit theatris; mox, ubi publicas               
      res ordinaris, grande munus
      Cecropio repetes coturno, 
insigne maestis praesidium reis
 et consulenti, Pollio, curiae,
      cui laurus aeternos honores
      Delmatico peperit triumpho.                
Iam nunc minaci murmure cornuum
 perstringis auris, iam litui strepunt,
      iam fulgor armorum fugacis
      terret equos equitumque uoltus.                
Audire magnos iam uideor duces
 non indecoro puluere sordidos
      et cuncta terrarum subacta
      praeter atrocem animum Catonis. 
Iuno et deorum quisquis amicior                
Afris inulta cesserat impotens
      tellure, uictorum nepotes
      rettulit inferias Iugurthae. 
Quis non Latino sanguine pinguior
 campus sepulcris impia proelia               
      testatur auditumque Medis
      Hesperiae sonitum ruinae? 
Qui gurges aut quae flumina lugubris
 ignara belli? Quod mare Dauniae
      non decolorauere caedes?
      Quae caret ora cruore nostro?                
Sed ne relictis, Musa procax, iocis
 Ceae retractes munera Neniae,
      mecum Dionaeo sub antro
      quaere modos leuiore plectro.                

\end{carmen}

%2
\begin{carmen}[\Sapphic]


Nullus argento color est auaris
 abdito terris, inimice lamnae
 Crispe Sallusti, nisi temperato
      splendeat usu. 
Viuet extento Proculeius aeuo,               
 notus in fratres animi paterni;
 illum aget pinna metuente solui
      Fama superstes. 
Latius regnes auidum domando
 spiritum quam si Libyam remotis               
 Gadibus iungas et uterque Poenus
      seruiat uni. 
Crescit indulgens sibi dirus hydrops
 nec sitim pellit, nisi causa morbi
 fugerit uenis et aquosus albo               
      corpore languor. 
Redditum Cyri solio Prahaten
 dissidens plebi numero beatorum
 eximit Virtus populumque falsis
      dedocet uti                
uocibus, regnum et diadema tutum
 deferens uni propriamque laurum
 quisquis ingentis oculo inretorto
      spectat aceruos. 

\end{carmen}

%3
\begin{carmen}[\Alcaic]


Aequam memento rebus in arduis
 seruare mentem, non secus in bonis
      ab insolenti temperatam
      laetitia, moriture Delli, 
seu maestus omni tempore uixeris               
 seu te in remoto gramine per dies
      festos reclinatum bearis
      interiore nota Falerni. 
Quo pinus ingens albaque populus
 umbram hospitalem consociare amant               
      ramis? Quid obliquo laborat
      lympha fugax trepidare riuo? 
Huc uina et unguenta et nimium breuis
 flores amoenae ferre iube rosae,
      dum res et aetas et Sororum
      fila trium patiuntur atra.                
Cedes coemptis saltibus et domo
 uillaque, flauus quam Tiberis lauit,
      cedes, et exstructis in altum
      diuitiis potietur heres.                
Diuesne prisco natus ab Inacho
 nil interest an pauper et infima
      de gente sub diuo moreris,
      uictima nil miserantis Orci; 
omnes eodem cogimur, omnium               
 uersatur urna serius ocius
      sors exitura et nos in aeternum
      exilium impositura cumbae. 

\end{carmen}

%4
\begin{carmen}[\Sapphic]


Ne sit ancillae tibi amor pudori,
 Xanthia Phoceu: prius insolentem
 serua Briseis niueo colore
      mouit Anchillem; 
mouit Aiacem Telamone natum                
forma captiuae dominum Tecmessae;
 arsit Atrides medio in triumpho
      uirgine rapta, 
barbarae postquam cecidere turmae
 Thessalo uictore et ademptus Hector               
 tradidit fessis leuiora tolli
      Pergama Grais. 
Nescias an te generum beati
 Phyllidis flauae decorent parentes;
 regium certe genus et penatis               
      maeret iniquos. 
Crede non illam tibi de scelesta
 plebe delectam, neque sic fidelem,
 sic lucro auersam potuisse nasci
      matre pudenda.                
Bracchia et uoltum teretisque suras
 integer laudo: fuge suspicari
 cuius octauum trepidauit aetas
      claudere lustrum. 

\end{carmen}

%5
\begin{carmen}[\Alcaic]


Nondum subacta ferre iugum ualet
 ceruice, nondum munia comparis
      aequare nec tauri ruentis
      in uenerem tolerare pondus. 
Circa uirentis est animus tuae               
 campos iuuencae, nunc fluuiis grauem
      solantis aestum, nunc in udo
      ludere cum uitulis salicto 
praegestientis. Tolle cupidinem
 immitis uuae: iam tibi liuidos               
      distinguet autumnus racemos
      purpureo uarius colore; 
iam te sequetur; currit enim ferox
 aetas et illi quos tibi dempserit
      adponet annos; iam proterua
      fronte petet Lalage maritum,                
dilecta, quantum non Pholoe fugax,
 non Chloris albo sic umero nitens
      ut pura nocturno renidet
      luna mari Cnidiusue Gyges,                
quem si puellarum insereres choro,
 mire sagacis falleret hospites
      discrimen obscurum solutis
      crinibus ambiguoque uoltu. 

\end{carmen}

%6
\begin{carmen}[\Sapphic]


Septimi, Gadis aditure mecum et
 Cantabrum indoctum iuga ferre nostra et
 barbaras Syrtis, ubi Maura semper
      aestuat unda, 
Tibur Argeo positum colono               
 sit meae sedes utinam senectae,
 sit modus lasso maris et uiarum
      militiaeque. 
Vnde si Parcae prohibent iniquae,
 dulce pellitis ouibus Galaesi               
 flumen et regnata petam Laconi
      rura Phalantho. 
Ille terrarum mihi praeter omnis
 angulus ridet, ubi non Hymetto
 mella decedunt uiridique certat               
      baca Venafro, 
uer ubi longum tepidasque praebet
 Iuppiter brumas et amicus Aulon
 fertili Baccho minimum Falernis
      inuidet uuis.                
Ille te mecum locus et beatae
 postulant arces; ibi tu calentem
 debita sparges lacrima fauillam
      uatis amici. 

\end{carmen}

%7
\begin{carmen}[\Alcaic]


O saepe mecum tempus in ultimum
 deducte Bruto militiae duce,
      quis te redonauit Quiritem
      dis patriis Italoque caelo, 
Pompei, meorum prime sodalium,               
 cum quo morantem saepe diem mero
      fregi, coronatus nitentis
      malobathro Syrio capillos? 
Tecum Philippos et celerem fugam
 sensi relicta non bene parmula,               
      cum fracta uirtus et minaces
      turpe solum tetigere mento; 
sed me per hostis Mercurius celer
 denso pauentem sustulit aere,
      te rursus in bellum resorbens               
      unda fretis tulit aestuosis. 
Ergo obligatam redde Ioui dapem
 longaque fessum militia latus
      depone sub lauru mea, nec
      parce cadis tibi destinatis.                
Obliuioso leuia Massico
 ciboria exple, funde capacibus
      unguenta de conchis. Quis udo
      deproperare apio coronas 
curatue myrto? Quem Venus arbitrum               
 dicet bibendi? Non ego sanius
      bacchabor Edonis: recepto
      dulce mihi furere est amico. 

\end{carmen}

%8
\begin{carmen}[\Sapphic]


Vlla si iuris tibi peierati
 poena, Barine, nocuisset umquam,
 dente si nigro fieres uel uno
      turpior ungui, 
crederem; sed tu simul obligasti               
 perfidum uotis caput, enitescis
 pulchrior multo iuuenumque prodis
      publica cura. 
Expedit matris cineres opertos
 fallere et toto taciturna noctis               
 signa cum caelo gelidaque diuos
      morte carentis. 
Ridet hoc, inquam, Venus ipsa, rident
 simplices Nymphae, ferus et Cupido
 semper ardentis acuens sagittas               
      cote cruenta. 
Adde quod pubes tibi crescit omnis,
 seruitus crescit noua nec priores
 impiae tectum dominae relinquont
      saepe minati.                
Te suis matres metuunt iuuencis,
 te senes parci miseraeque nuper
 uirgines nuptae, tua ne retardet
      aura maritos. 

\end{carmen}

%9
\begin{carmen}[\Alcaic]


Non semper imbres nubibus hispidos
 manant in agros aut mare Caspium
      uexant inaequales procellae
      usque, nec Armeniis in oris, 
amice Valgi, stat glacies iners                 
mensis per omnis aut Aquilonibus
      querqueta Gargani laborant
      et foliis uiduantur orni: 
tu semper urges flebilibus modis
 Mysten ademptum, nec tibi Vespero               
      surgente decedunt amores
      nec rapidum fugiente solem. 
At non ter aeuo functus amabilem
 plorauit omnis Antilochum senex
      annos nec inpubem parentes               
      Troilon aut Phrygiae sorores 
fleuere semper. Desine mollium
 tandem querellarum et potius noua
      cantemus Augusti tropaea
      Caesaris et rigidum Niphaten                
Medumque flumen gentibus additum
 uictis minores uoluere uertices
      intraque praescriptum Gelonos
      exiguis equitare campis. 

\end{carmen}

%10
\begin{carmen}[\Sapphic]


Rectius uiues, Licini, neque altum
 semper urgendo neque, dum procellas
 cautus horrescis, nimium premendo
      litus iniquom. 
Auream quisquis mediocritatem               
 diligit, tutus caret obsoleti
 sordibus tecti, caret inuidenda
      sobrius aula. 
Saepius uentis agitatur ingens
 pinus et celsae grauiore casu               
 decidunt turres feriuntque summos
      fulgura montis. 
Sperat infestis, metuit secundis
 alteram sortem bene praeparatum
 pectus. Informis hiemes reducit               
      Iuppiter, idem 
summouet. Non, si male nunc, et olim
 sic erit: quondam cithara tacentem
 suscitat Musam neque semper arcum
      tendit Apollo.                
Rebus angustis animosus atque
 fortis appare; sapienter idem
 contrahes uento nimium secundo
      turgida uela. 

\end{carmen}

%11
\begin{carmen}[\Alcaic]


Quid bellicosus Cantaber et Scythes,
 Hirpine Quincti, cogitet Hadria
      diuisus obiecto, remittas
      quaerere nec trepides in usum 
poscentis aeui pauca: fugit retro               
 leuis iuuentas et decor, arida
      pellente lasciuos amores
      canitie facilemque somnum. 
Non semper idem floribus est honor
 uernis neque uno luna rubens nitet               
      uoltu: quid aeternis minorem
      consiliis animum fatigas? 
Cur non sub alta uel platano uel hac
 pinu iacentes sic temere et rosa
      canos odorati capillos,               
      dum licet, Assyriaque nardo 
potamus uncti? dissipat Euhius
 curas edacis. Quis puer ocius
      restinguet ardentis Falerni
      pocula praetereunte lympha?                
Quis deuium scortum eliciet domo
 Lyden? Eburna dic, age, cum lyra
      maturet, in comptum Lacaenae
      more comas religata nodum. 

\end{carmen}

%12
\begin{carmen}[\AsclA]


Nolis longa ferae bella Numantiae,
 nec durum Hannibalem nec Siculum mare
 Poeno purpureum sanguine mollibus
      aptari citharae modis, 
nec saeuos Lapithas et nimium mero               
 Hylaeum domitosque Herculea manu
 Telluris iuuenes, unde periculum
      fulgens contremuit domus 
Saturni ueteris; tuque pedestribus
 dices historiis proelia Caesaris,               
 Maecenas, melius ductaque per uias
      regum colla minacium. 
Me dulcis dominae Musa Licymniae
 cantus, me uoluit dicere lucidum
 fulgentis oculos et bene mutuis                
     fidum pectus amoribus; 
quam nec ferre pedem dedecuit choris
 nec certare ioco nec dare bracchia
 ludentem nitidis uirginibus sacro
      Dianae celebris die.                
Num tu quae tenuit diues Achaemenes
 aut pinguis Phrygiae Mygdonias opes
 permutare uelis crine Licymniae,
      plenas aut Arabum domos 
cum flagrantia detorquet ad oscula               
 ceruicem aut facili saeuitia negat
 quae poscente magis gaudeat eripi,
      interdum rapere occupet? 

\end{carmen}

%13
\begin{carmen}[\Alcaic]


Ille et nefasto te posuit die,
 quicumque primum, et sacrilega manu
      produxit, arbos, in nepotum
      perniciem obprobriumque pagi; 
illum et parentis crediderim sui               
 fregisse ceruicem et penetralia
      sparsisse nocturno cruore
      hospitis, ille uenena Colcha 
et quidquid usquam concipitur nefas
 tractauit, agro qui statuit meo               
      te, triste lignum, te, caducum
      in domini caput inmerentis. 
Quid quisque uitet, nunquam homini satis
 cautum est in horas: nauita Bosphorum
      Poenus perhorrescit neque ultra               
      caeca timet aliunde fata, 
miles sagittas et celerem fugam
 Parthi, catenas Parthus et Italum
      robur; sed inprouisa leti
      uis rapuit rapietque gentis.                
Quam paene furuae regna Proserpinae
 et iudicantem uidimus Aeacum
      sedesque discriptas piorum et
      Aeoliis fidibus querentem 
Sappho puellis de popularibus                
et te sonantem plenius aureo,
      Alcaee, plectro dura nauis,
      dura fugae mala, dura belli. 
Vtrumque sacro digna silentio
 mirantur umbrae dicere, sed magis               
      pugnas et exactos tyrannos
      densum umeris bibit aure uolgus. 
Quid mirum, ubi illis carminibus stupens
 demittit atras belua centiceps
      auris et intorti capillis               
      Eumenidum recreantur angues? 
Quin et Prometheus et Pelopis parens
 dulci laborum decipitur sono
      nec curat Orion leones
      aut timidos agitare lyncas.                

\end{carmen}

%14
\begin{carmen}[\Alcaic]


Eheu fugaces, Postume, Postume,
 labuntur anni nec pietas moram
      rugis et instanti senectae
      adferet indomitaeque morti, 
non, si trecenis quotquot eunt dies,                
amice, places inlacrimabilem
      Plutona tauris, qui ter amplum
      Geryonen Tityonque tristi 
compescit unda, scilicet omnibus
 quicumque terrae munere uescimur               
      enauiganda, siue reges
      siue inopes erimus coloni. 
Frustra cruento Marte carebimus
 fractisque rauci fluctibus Hadriae,
      frustra per autumnos nocentem               
      corporibus metuemus Austrum: 
uisendus ater flumine languido
 Cocytos errans et Danai genus
      infame damnatusque longi
      Sisyphus Aeolides laboris.                
Linquenda tellus et domus et placens
 uxor, neque harum quas colis arborum
      te praeter inuisas cupressos
      ulla breuem dominum sequetur; 
absumet heres Caecuba dignior                
seruata centum clauibus et mero
      tinguet pauimentum superbo,
      pontificum potiore cenis. 

\end{carmen}

%15
\begin{carmen}[\Alcaic]


Iam pauca aratro iugera regiae
 moles relinquent, undique latius
      extenta uisentur Lucrino
      stagna lacu platanusque caelebs 
euincet ulmos; tum uiolaria et                
myrtus et omnis copia narium
      spargent oliuetis odorem
      fertilibus domino priori; 
tum spissa ramis laurea feruidos
 excludet ictus. Non ita Romuli               
      praescriptum et intonsi Catonis
      auspiciis ueterumque norma. 
Priuatus illis census erat breuis,
 commune magnum; nulla decempedis
      metata priuatis opacam               
      porticus excipiebat Arcton, 
nec fortuitum spernere caespitem
 leges sinebant, oppida publico
      sumptu iubentes et deorum
      templa nouo decorare saxo.                

\end{carmen}

%16
\begin{carmen}[\Sapphic]


Otium diuos rogat in patenti
 prensus Aegaeo, simul atra nubes
 condidit lunam neque certa fulgent
      sidera nautis; 
otium bello furiosa Thrace,               
 otium Medi pharetra decori,
 Grosphe, non gemmis neque purpura
      uenale neque auro. 
Non enim gazae neque consularis
 summouet lictor miseros tumultus               
 mentis et curas laqueata circum
      tecta uolantis. 
Viuitur paruo bene, cui paternum
 splendet in mensa tenui salinum
 nec leuis somnos timor aut cupido               
      sordidus aufert. 
Quid breui fortes iaculamur aeuo
 multa? Quid terras alio calentis
 sole mutamus? Patriae quis exul
      se quoque fugit?                
Scandit aeratas uitiosa nauis
 cura nec turmas equitum relinquit,
 ocior ceruis et agente nimbos
      ocior Euro. 
Laetus in praesens animus quod ultra est               
 oderit curare et amara lento
 temperet risu: nihil est ab omni
      parte beatum. 
Abstulit clarum cita mors Achillem,
 longa Tithonum minuit senectus,               
 et mihi forsan, tibi quod negarit,
      porriget hora. 
Te greges centum Siculaeque circum
 mugiunt uaccae, tibi tollit hinnitum
 apta quadrigis equa, te bis Afro                
     murice tinctae 
uestiunt lanae; mihi parua rura et
 spiritum Graiae tenuem Camenae
 Parca non mendax dedit et malignum
      spernere uolgus.                

\end{carmen}

%17
\begin{carmen}[\Alcaic]


Cur me querellis exanimas tuis?
 Nec dis amicum est nec mihi te prius
      obire, Maecenas, mearum
      grande decus columenque rerum. 
A! te meae si partem animae rapit                
maturior uis, quid moror altera,
      nec carus aeque nec superstes
      integer? Ille dies utramque 
ducet ruinam. Non ego perfidum
 dixit sacramentum: ibimus, ibimus,               
      utcumque praecedes, supremum
      carpere iter comites parati. 
Me nec Chimaerae spiritus igneae
 nec, si resurgat centimanus gigas,
      diuellet umquam: sic potenti               
      Iustitiae placitumque Parcis. 
Seu Libra seu me Scorpios aspicit
 formidolosus, pars uiolentior
      natalis horae, seu tyrannus
      Hesperiae Capricornus undae,                
utrumque nostrum incredibili modo
 consentit astrum; te Iouis impio
      tutela Saturno refulgens
      eripuit uolucrisque Fati 
tardauit alas, cum populus frequens               
 laetum theatris ter crepuit sonum;
      me truncus inlapsus cerebro
      sustulerat, nisi Faunus ictum 
dextra lauasset, Mercurialium
 custos uirorum. Reddere uictimas               
      aedemque uotiuam memento;
      non humilem feriemus agnam. 

\end{carmen}

%18
\begin{carmen}[\Hippon]

     Non ebur neque aureum
 mea renidet in domo lacunar;
      non trabes Hymettiae
 premunt columnas ultima recisas
      Africa, neque Attali               
 ignotus heres regiam occupaui,
      nec Laconicas mihi
 trahunt honestae purpuras clientae.
      At fides et ingeni
 benigna uena est pauperemque diues               
      me petit; nihil supra
 deos lacesso nec potentem amicum
      largiora flagito,
 satis beatus unicis Sabinis.
      Truditur dies die               
 nouaeque pergunt interire lunae;
      tu secanda marmora
 locas sub ipsum funus et sepulcri
      inmemor struis domos
 marisque Bais obstrepentis urges               
      summouere litora,
 parum locuples continente ripa.
      Quid quod usque proximos
 reuellis agri terminos et ultra
      limites clientium               
 salis auarus? Pellitur paternos
      in sinu ferens deos
 et uxor et uir sordidosque natos.
      Nulla certior tamen
 rapacis Orci fine destinata               
      aula diuitem manet
 erum. Quid ultra tendis? Aequa tellus
      pauperi recluditur
 regumque pueris, nec satelles Orci
      callidum Promethea               
 reuexit auro captus. Hic superbum
      Tantalum atque Tantali
 genus coercet, hic leuare functum
      pauperem laboribus
 uocatus atque non uocatus audit.                

\end{carmen}

%19
\begin{carmen}[\Alcaic]


Bacchum in remotis carmina rupibus
 uidi docentem, credite posteri,
      Nymphasque discentis et auris
      capripedum Satyrorum acutas. 
Euhoe, recenti mens trepidat metu               
 plenoque Bacchi pectore turbidum
      laetatur. Euhoe, parce Liber,
      parce, graui metuende thyrso. 
Fas peruicacis est mihi Thyiadas
 uinique fontem lactis et uberes               
      cantare riuos atque truncis
      lapsa cauis iterare mella; 
fas et beatae coniugis additum
 stellis honorem tectaque Penthei
      disiecta non leni ruina,               
      Thracis et exitium Lycurgi. 
Tu flectis amnes, tu mare barbarum,
 tu separatis uuidus in iugis
      nodo coerces uiperino
      Bistonidum sine fraude crinis.                
Tu, cum parentis regna per arduum
 cohors Gigantum scanderet inpia,
      Rhoetum retorsisti leonis
      unguibus horribilique mala; 
quamquam, choreis aptior et iocis               
 ludoque dictus, non sat idoneus
      pugnae ferebaris; sed idem
      pacis eras mediusque belli. 
Te uidit insons Cerberus aureo
 cornu decorum leniter atterens               
      caudam et recedentis trilingui
      ore pedes tetigitque crura. 

\end{carmen}

%20
\begin{carmen}[\Alcaic]


Non usitata nec tenui ferar
 penna biformis per liquidum aethera
      uates neque in terris morabor
      longius inuidiaque maior 
urbis relinquam. Non ego pauperum                
sanguis parentum, non ego quem uocas,
      dilecte Maecenas, obibo
      nec Stygia cohibebor unda. 
Iam iam residunt cruribus asperae
 pelles et album mutor in alitem               
      superne nascunturque leues
      per digitos umerosque plumae. 
Iam Daedaleo ocior Icaro
 uisam gementis litora Bosphori
      Syrtisque Gaetulas canorus               
      ales Hyperboreosque campos. 
Me Colchus et qui dissimulat metum
 Marsae cohortis Dacus et ultimi
      noscent Geloni, me peritus
      discet Hiber Rhodanique potor.                
Absint inani funere neniae
 luctusque turpes et querimoniae;
      conpesce clamorem ac sepulcri
      mitte superuacuos honores.

\end{carmen} 

 
\desinitLiber

\Liber

%1
\begin{carmen}[\Alcaic]

Odi profanum uolgus et arceo.
 Fauete linguis: carmina non prius
      audita Musarum sacerdos
      uirginibus puerisque canto. 
Regum timendorum in proprios greges,               
 reges in ipsos imperium est Iouis,
      clari Giganteo triumpho,
      cuncta supercilio mouentis. 
Est ut uiro uir latius ordinet
 arbusta sulcis, hic generosior               
      descendat in campum petitor,
      moribus hic meliorque fama 
contendat, illi turba clientium
 sit maior: aequa lege Necessitas
      sortitur insignis et imos,
      omne capax mouet urna nomen.                
Destrictus ensis cui super impia
 ceruice pendet, non Siculae dapes
      dulcem elaboratum saporem,
      non auium citharaequecantus                
Somnum reducent: somnus agrestium
 lenis uirorum non humilis domos
      fastidit umbrosamque ripam,
      non Zephyris agitata tempe. 
Desiderantem quod satis est neque               
 tumultuosum sollicitat mare,
      nec saeuus Arcturi cadentis
      impetus aut orientis Haedi, 
non uerberatae grandine uineae
 fundusque mendax, arbore nunc aquas               
      culpante, nunc torrentia agros
      sidera, nunc hiemes iniquas. 
Contracta pisces aequora sentiunt
 iactis in altum molibus: huc frequens
      caementa demittit redemptor
      cum famulis dominusque terrae                
fastidiosus: sed Timor et Minae
 scandunt eodem quo dominus, neque
      decedit aerata triremi et
      post equitem sedet atra Cura.                
Quod si dolentem nec Phrygius lapis
 nec purpurarum sidere clarior
      delenit usus nec Falerna
      uitis Achaemeniumque costum, 
cur inuidendis postibus et nouo               
 sublime ritu moliar atrium?
      Cur ualle permutem Sabina
      diuitias operosiores? 

\end{carmen}

%2
\begin{carmen}[\Alcaic]


Angustam amice pauperiem pati
 robustus acri militia puer
      condiscat et Parthos ferocis
      uexet eques metuendus hasta 
uitamque sub diuo et trepidis agat               
 in rebus. Illum ex moenibus hosticis
      matrona bellantis tyranni
      prospiciens et adulta uirgo 
suspiret, eheu, ne rudis agminum
 sponsus lacessat regius asperum               
      tactu leonem, quem cruenta
      per medias rapit ira caedes. 
Dulce et decorum est pro patria mori:
 mors et fugacem persequitur uirum
      nec parcit inbellis iuuentae
      poplitibus timidoue tergo.                
Virtus, repulsae nescia sordidae,
 intaminatis fulget honoribus
      nec sumit aut ponit securis
      arbitrio popularis aurae.                
Virtus, recludens inmeritis mori
 caelum, negata temptat iter uia
      coetusque uolgaris et udam
      spernit humum fugiente pinna. 
Est et fideli tuta silentio               
 merces: uetabo, qui Cereris sacrum
      uolgarit arcanae, sub isdem
      sit trabibus fragilemque mecum 
soluat phaselon; saepe Diespiter
 neglectus incesto addidit integrum,               
      raro antecedentem scelestum
      deseruit pede Poena claudo. 

\end{carmen}

%3
\begin{carmen}[\Alcaic]


Iustum et tenacem propositi uirum
 non ciuium ardor praua iubentium,
      non uoltus instantis tyranni
      mente quatit solida neque Auster, 
dux inquieti turbidus Hadriae,               
 nec fulminantis magna manus Iouis:
      si fractus inlabatur orbis,
      inpauidum ferient ruinae. 
Hac arte Pollux et uagus Hercules
 ensius arces attigit igneas,               
      quos inter Augustus recumbens
      purpureo bibet ore nectar; 
hac te merentem, Bacche pater, tuae
 uexere tigres indocili iugum
      collo trahentes; hac Quirinus
      Martis equis Acheronta fugit,                
gratum elocuta consiliantibus
 Ionone diuis: `Ilion, Ilion
      fatalis incestusque iudex
      et mulier peregrina uertit                
in puluerem, ex quo destituit deos
 mercede pacta Laomedon, mihi
      castaeque damnatum Mineruae
      cum populo et duce fraudulento. 
Iam nec Lacaenae splendet adulterae               
 famosus hospes nec Priami domus
      periura pugnaces Achiuos
      Hectoreis opibus refringit 
nostrisque ductum seditionibus
 bellum resedit. Protinus et grauis               
      irae et inuisum nepotem,
      Troica quem peperit sacerdos, 
Marti redonabo; illum ego lucidas
 inire sedes, discere nectaris
      sucos et adscribi quietis
      ordinibus patiar deorum.                
Dum longus inter saeuiat Ilion
 Romamque pontus, qualibet exules
      in parte regnato beati;
      dum Priami Paridisque busto                
insultet armentum et catulos ferae
 celae inultae, stet Capitolium
      fulgens triumphatisque possit
      Roma ferox dare iura Medis. 
Horrenda late nomen in ultimas               
 extendat oras, qua medius liquor
      secernit Europen ab Afro,
      qua tumidus rigat arua Nilus; 
aurum inrepertum et sic melius situm,
 cum terra celat, spernere fortior               
      quam cogere humanos in usus
      omne sacrum rapiente dextra, 
quicumque mundo terminus obstitit,
 hunc tanget armis, uisere gestiens,
      qua parte debacchentur ignes,
      qua nebulae pluuiique rores.                
Sed bellicosis fata Quiritibus
 hac lege dico, ne nimium pii
      rebusque fidentes auitae
      tecta uelint reparare Troiae.                
Troiae renascens alite lugubri
 fortuna tristi clade iterabitur,
      ducente uictrices cateruas
      coniuge me Iouis et sorore. 
Ter si resurgat murus aeneus               
 auctore Phoebo, ter pereat meis
      excisus Argiuis, ter uxor
      capta uirum puerosque ploret.' 
Non hoc iocosae conueniet lyrae;
 quo, Musa, tendis? Desine peruicax               
      referre sermones deorum et
      magna modis tenuare paruis. 

\end{carmen}

%4
\begin{carmen}[\Alcaic]


Descende caelo et dic age tibia
 regina longum Calliope melos,
      seu uoce nunc mauis acuta
      seu fidibus citharaue Phoebi. 
Auditis? An me ludit amabilis               
 insania? Audire et uideor pios
      errare per lucos, amoenae
      quos et aquae subeunt et aurae. 
Me fabulosae Volture in Apulo
 nutricis extra limina Pulliae               
      ludo fatigatumque somno
      fronde noua puerum palumbes 
texere, mirum quod foret omnibus
 quicumque celsae nidum Aceruntiae
      saltusque Bantinos et aruum
      pingue tenent humilis Forenti,                
ut tuto ab atris corpore uiperis
 dormirem et ursis, ut premerer sacra
      lauroque conlataque myrto,
      non sine dis animosus infans.                
Vester, Camenae, uester in arduos
 tollor Sabinos, seu mihi frigidum
      Praeneste seu Tibur supinum
      seu liquidae placuere Baiae; 
uestris amicum fontibus et choris               
 non me Philippis uersa acies retro,
      deuota non extinxit arbor
      nec Sicula Palinurus unda. 
Vtcumque mecum uos eritis, libens
 insanientem nauita Bosphorum
      temptabo et urentis harenas               
      litoris Assyrii uiator, 
uisam Britannos hospitibus feros
 et laetum equino sanguine Concanum,
      uisam pharetratos Gelonos               
      et Scythicum inuiolatus amnem. 
Vos Caesarem altum, militia simul
 fessas cohortes abdidit oppidis,
      finire quaerentem labores
      Pierio recreatis antro;                
uos lene consilium et datis et dato
 gaudetis, almae. Scimus ut impios
      Titanas imnanemque turbam
      fulmine sustulerit caduco, 
qui terram inertem, qui mare temperat               
 uentosum et urbes regnaque tristia
      diuosque mortalisque turmas
      imperio regit unus aequo. 
Magnum illa terrorem intulerat Ioui
 fidens iuuentus horrida bracchiis               
      fratresque tendentes opaco
      Pelion imposuisse Olympo. 
Sed quid Typhoeus et ualidus Mimas
 aut quid minaci Porphyrion statu,
      quid Rhoetus euolsisque truncis               
      Enceladus iaculator audax 
contra sonantem Palladis aegida
 possent ruentes? Hinc auidus stetit
      Volcanus, hinc matrona Iuno et
      nunquam umeris positurus arcum,                
qui rore puro Castaliae lauit
 crinis solutos, qui Lyciae tenet
      dumeta natalemque siluam,
      Delius et Patareus Apollo. 
Vis consili expers mole ruit sua;               
 uim temperatam di quoque prouehunt
      in maius; idem odere uires
      omne nefas animo mouentis. 
Testis mearum centimanus gigas
 sententiarum, notus et integrae               
      temptator Orion Dianae,
      uirginea domitus sagitta. 
Iniecta monstris Terra dolet suis
 maeretque partus fulmine luridum
      missos ad Orcum; nec peredit               
      impositam celer ignis Aetnen, 
incontinentis nec Tityi iecur
 reliquit ales, nequitiae additus
      custos; amatorem trecentae
      Pirithoum cohibent catenae.                

\end{carmen}

%5
\begin{carmen}[\Alcaic]


Caelo tonantem credidimus Iouem
 regnare: praesens diuus habebitur
      Augustus adiectis Britannis
      imperio grauibusque Persis. 
Milesne Crassi coniuge barbara               
 turpis maritus uixit et hostium,
      pro curia inuersique mores!
      consenuit socerorum in armis 
sub rege Medo Marsus et Apulus
 anciliorum et nominis et togae               
      oblitus aeternaeque Vestae,
      incolumi Ioue et urbe Roma? 
Hoc cauerat mens prouida Reguli
 dissentientis condicionibus
      foedis et exemplo trahenti               
      perniciem ueniens in aeuum, 
si non periret inmiserabilis
 captius pubes: `Signa ego Punicis
      adfixa delubris et arma
      militibus sine caede' dixit                
`derepta uidi; uidi ego ciuium
 retorta tergo bracchia libero
      portasque non clausas et arua
      Marte coli populata nostro. 
Auro repensus scilicet acrior               
 miles redibit. Flagitio additis
      damnum. Neque amissos colores
      lana refert medicata fuco, 
nec uera uirtus, cum semel excidit,
 curat reponi deterioribus.               
      Si pugnat extricata densis
      cerua plagis, erit ille fortis, 
qui perfidis se credidit hostibus,
 et Marte Poenos proteret altero,
      qui lora restrictis lacertis               
      sensit iners timuitque mortem. 
Hic, unde uitam sumeret inscius,
 pacem duello miscuit. O pudor!
      o magna Carthago, probrosis
      altior Italiae ruinis!'                
Fertur pudicae coniugis osculum
 paruosque natos ut capitis minor
      ab se remouisse et uirilem
      toruus humi posuisse uoltum, 
donec labantis consilio patres               
 firmaret auctor nunquam alias dato
      interque maerentis amicos
      egregius properaret exul. 
Atqui sciebat quae sibi barbarus
 tortor pararet; non aliter tamen               
      dimouit obstantis propinquos
      et populum reditus morantem 
quam si clientum longa negotia
 diiudicata lite relinqueret,
      tendens Venafranos in agros               
      aut Lacedaemonium Tarentum. 

\end{carmen}

%6
\begin{carmen}[\Alcaic]


Delicta maiorum inmeritus lues,
 Romane, donec templa refeceris
      aedisque labentis deorum et
      foeda nigro simulacra fumo. 
Dis te minorem quod geris, imperas:               
 hinc omne principium, huc refer exitum.
      Di multa neglecti dederunt
      Hesperiae mala luctuosae. 
Iam bis Monaeses et Pacori manus
 non auspicatos contudit impetus               
      nostros et adiecisse praedam
      torquibus exiguis renidet. 
Paene occupatam seditionibus
 deleuit urbem Dacus et Aethiops,
      hic classe formidatus, ille               
      missilibus melior sagittis. 
Fecunda culpae saecula nuptias
 primum inquinauere et genus et domos:
      hoc fonte deriuata clades
      in patriam populumque fluxit.                
Motus doceri gaudet Ionicos
 matura uirgo et fingitur artibus,
      iam nunc et incestos amores
      de tenero meditatur ungui. 
Mox iuniores quaerit adulteros               
 inter mariti uina, neque eligit
      cui donet inpermissa raptim
      gaudia luminibus remotis, 
sed iussa coram non sine conscio
 surgit marito, seu uocat institor               
      seu nauis Hispanae magister,
      dedecorum pretiosus emptor. 
Non his iuuentus orta parentibus
 infecit aequor sanguine Punico
      Pyrrhumque et ingentem cecidit               
      Antiochum Hannibalemque dirum; 
sed rusticorum mascula militum
 proles, Sabellis docta ligonibus
      uersare glaebas et seuerae
      matris ad arbitrium recisos                
portare fustis, sol ubi montium
 mutaret umbras et iuga demeret
      bobus fatigatis, amicum
      tempus agens abeunte curru. 
Damnosa quid non inminuit dies?               
 aetas parentum, peior auis, tulit
      nos nequiores, mox daturos
      progeniem uitiosiorem. 

\end{carmen}

%7
\begin{carmen}[\AsclB]


Quid fles, Asterie, quem tibi candidi
 primo restituent uere Fauonii
      Thyna merce beatum,
      constantis iuuenem fide 
Gygen? Ille Notis actus ad Oricum               
 post insana Caprae sidera frigidas
      noctes non sine multis
      insomnis lacrimis agit. 
Atqui sollicitae nuntius hospitae,
 suspirare Chloen et miseram tuis               
      dicens ignibus uri,
      temptat mille uafer modis. 
Vt Proetum mulier perfida credulum
 falsis inpulerit criminibus nimis
      casto Bellerophontae               
      maturare necem, refert; 
narrat paene datum Pelea Tartaro,
 Magnessam Hippolyten dum fugit abstinens,
      et peccare docentis
      fallax historias monet.                
Frustra: nam scopulis surdior Icari
 uocis audit adhuc integer. At tibi
      ne uicinus Enipeus
      plus iusto placeat caue; 
quamuis non alius flectere equum sciens               
 aeque conspicitur gramine Martio,
      nec quisquam citus aeque
      Tusco denatat alueo, 
prima nocte domum claude neque in uias
 sub cantu querulae despice tibiae               
      et te saepe uocanti
      duram difficilis mane. 

\end{carmen}

%8
\begin{carmen}[\Sapphic]


Martis caelebs quid agam Kalendis,
 quid uelint flores et acerra turis
 plena miratis positusque carbo in
      caepite uiuo, 
docte sermones utriusque linguae.               
 Voueram dulcis epulas et album
 Libero caprum prope funeratus
      arboris ictu. 
Hic dies anno redeunte festus
 corticem adstrictum pice dimouebit               
 amphorae fumum bibere institutae
      consule Tullo. 
Sume, Maecenas, cyathos amici
 sospitis centum et uigilis lucernas
 perfer in lucem; procul omnis esto               
      clamor et ira. 
Mitte ciuilis super urbe curas.
 Occidit Daci Cotisonis agmen,
 Medus infestus sibi luctuosis
      dissidet armis,                
seruit Hispanae uetus hostis orae
 Cantaber sera domitus catena,
 iam Scythae laxo meditantur arcu
      cedere campis. 
Neglegens ne qua populus laboret,               
 parce priuatus nimium cauere et
 dona praesentis cape laetus horae,
      linque serera. 

\end{carmen}

%9
\begin{carmen}[\GlycAscl]


     `Donec gratus eram tibi
 nec quisquam potior bracchia candidae
      ceruici iuuenis dabat,
 Persarum uigui rege beatior.'
      `Donec non alia magis               
 arsisti neque erat Lydia post Chloen,
      multi Lydia nominis,
 Romana uigui clarior Ilia.'
      `Me nunc Thressa Chloe regit,
 dulcis docta modos et citharae sciens,               
      pro qua non metuam mori,
 si parcent animae fata superstiti.'
      `Me torret face mutua
 Thurini Calais filius Ornyti,
      pro quo bis patiar mori,               
 si parcent puero fata superstiti.'
      `Quid si prisca redit Venus
 diductosque iugo cogit aeneo,
      si flaua excutitur Chloe
 reiectaeque patet ianua Lydiae?'               
      `Quamquam sidere pulchrior
 ille est, tu leuior cortice et inprobo
      iracundior Hadria,
 tecum uiuere amem, tecum obeam lubens.' 

\end{carmen}

%10
\begin{carmen}[\AsclA]


Extremum Tanain si biberes, Lyce,
 saeuo nupta uiro, me tamen asperas
 porrectum ante foris obicere incolis
      plorares Aquilonibus. 
Audis quo strepitu ianua, quo nemus               
 inter pulchra satum tecta remugiat
 uentis, et positas ut glaciet niues
      puro numine Iuppiter? 
Ingratam Veneri pone superbiam,
 ne currente retro funis eat rota:               
 non te Penelopen difficilem procis
      Tyrrhenus genuit parens. 
O quamuis neque te munera nec preces
 nec tinctus uiola pallor amantium
 nec uir Pieria paelice saucius               
      curuat, supplicibus tuis 
parcas, nec rigida mollior aesculo
 nec Mauris animum mitior anguibus:
 non hoc semper erit liminis aut aquae
      caelestis patiens latus.                

\end{carmen}

%11
\begin{carmen}[\Sapphic]


Mercuri, ---nam te docilis magistro
 mouit Amphion lapides canendo,---
 tuque testudo resonare septem
      callida neruis, 
nec loquax olim neque grata, nunc et               
 diuitum mensis et amica templis,
 dic modos, Lyde quibus obstinatas
      applicet auris, 
quae uelut latis equa trima campis
 ludit exultim metuitque tangi,               
 nuptiarum expers et adhuc proteruo
      cruda marito. 
Tu potes tigris comitesque siluas
 ducere et riuos celeres morari;
 cessit inmanis tibi blandienti               
      ianitor aulae 
Cerberus, quamuis furiale centum
 muniant angues caput eius atque
 spiritus taeter saniesque manet
      ore trilingui.                
Quin et Ixion Tityosque uoltu
 risit inuito, stetit urna paulum
 sicca, dum grato Danai puellas
      carmine mulces. 
Audiat Lyde scelus atque notas               
 uirginum poenas et inane lymphae
 dolium fundo pereuntis imo
      seraque fata, 
quae manent culpas etiam sub Orco.
 Impiae (nam quid potuere maius?)               
 impiae sponsos potuere duro
      perdere ferro. 
Vna de multis face nuptiali
 digna periurum fuit in parentem
 splendide mendax et in omne uirgo               
      nobilis aeuom, 
`Surge', quae dixit iuueni marito,
`surge, ne longus tibi somnus, unde
 non times, detur; socerum et scelestas
      falle sorores,                
quae uelut nactae uitulos leaenae
 singulos eheu lacerant. Ego illis
 mollior nec te feriam neque intra
      claustra tenebo. 
Me pater saeuis oneret catenis,               
 quod uiro clemens misero peperci,
 me uel extremos Numidarum in agros
      classe releget. 
I, pedes quo te rapiunt et aurae,
 dum fauet Nox et Venus, i secundo               
 omine et nostri memorem sepulcro
      scalpe querellam.' 

\end{carmen}

%12
\begin{carmen}[\Ionic]
Miserarum est neque amori dare ludum neque dulci 
      mala uino lauere aut exanimari
      metuentis patruae uerbera linguae. 
Tibi qualum Cythereae puer ales, tibi telas
      operosaeque Mineruae studium aufert,               
      Neobule, Liparaei nitor Hebri, 
simul unctos Tiberinis umeros lauit in undis, \auto
      eques ipso melior Bellerophonte,
      neque pugno neque segni pede uictus; 
catus idem per apertum fugientis agitato               
      grege ceruos iaculari et celer arto
      latitantem fruticeto excipere aprum. 

\end{carmen}

%13
\begin{carmen}[\AsclB]


O fons Bandusiae splendidior uitro,
 dulci digne mero non sine floribus,
      cras donaberis haedo,
      cui frons turgida cornibus 
primis et uenerem et proelia destinat.               
 Frustra: nam gelidos inficiet tibi
      rubro sanguine riuos
      lasciui suboles gregis. 
Te flagrantis atrox hora Caniculae
 nescit tangere, tu frigus amabile               
      fessis uomere tauris
      praebes et pecori uago. 
Fies nobilium tu quoque fontium
 me dicente cauis impositam ilicem
      saxis, unde loquaces               
      tymphae desiliunt tuae. 

\end{carmen}

%14
\begin{carmen}[\Sapphic]


Herculis ritu modo dictus, o plebs,
 morte uenalem petiisse laurum,
 Caesar Hispana repetit penatis
      nictor ab ora. 
Vnico gaudens mulier marito               
 prodeat iustis operata sacris
 et soror clari ducis et decorae
      supplice uitta 
uirginum matres iuuenumque nuper
 sospitum. Vos, o pueri et puellae ac               
 iam uirum expertae, male ominatis
      parcite uerbis. 
Hic dies uere mihi festus atras
 eximet curas; ego nec tumultum
 nec mori per uim metuam tenente               
      Caesare terras. 
I, pete unguentum, puer, et coronas
 et cadum Marsi memorem duelli,
 Spartacum si qua potuit uagantem
      fallere testa.                
Dic et argutae properet Neaerae
 murreum nodo cohibere crinem;
 si per inuisum mora ianitorem
      fiet, abito. 
Lenit albescens animos capillus               
 litium et rixae cupidos proteruae;
 non ego hoc ferrem calidus iuuenta
      consule Planco. 

\end{carmen}

%15
\begin{carmen}[\GlycAscl]


     Vxor pauperis Ibyci,
 tandem nequitiae fige modum tuae
      famosisque laboribus;
 maturo propior desine funeri
      inter ludere uirgines               
 et stellis nebulam spargere candidis.
      Non, si quid Pholoen satis,
 et te, Chlori, decet. Filia rectius
      expugnat iuuenum domos,
 pulso Thyias uti concita tympano.               
      Illam cogit amor Nothi
 lasciua similem ludere capreae:
      te lanae prope nobilem
 tonsae Luceriam, non citharae decent
      nec flos purpureus rosae               
 nec poti uetulam faece tenus cadi. 

\end{carmen}

%16
\begin{carmen}[\AsclA]


Inclusam Danaen turris aenea
 robustaeque fores et uigilum canum
 tristes excubiae munierant satis
      nocturnis ab adulteris, 
si non Acrisium, uirginis abditae               
 custodem pauidum, Iuppiter et Venus
 risissent: fore enim tutum iter et patens
      conuerso in pretium deo. 
Aurum per medios ire satellites
 et perrumpere amat saxa potentius               
 ictu fulmineo; concidit auguris
      Argiui domus ob lucrum 
demersa exitio; diffidit urbium
 portas uir Macedo et subruit aemulos
 reges muneribus; munera nauium     
      saeuos inlaqueant duces. 
Crescentem sequitur cura pecuniam
 maiorumque fames. Iure perhorrui
 late conspicuum tollere uerticem,
      Maecenas, equitum decus.                
Quanto quisque sibi plura negauerit,
 ab dis plura feret; nil cupientium
 nudus castra peto et transfuga diuitum
      partis linquere gestio, 
contemptae dominus splendidior rei,               
 quam si quicquid arat inpiger Apulus
 occultare meis dicerer horreis,
      magnas inter opes inops. 
Purae riuus aquae siluaque iugerum
 paucorum et segetis certa fides meae               
 fulgentem imperio fertilis Africae
      fallit sorte beatior. 
Quamquam nec Calabrae mella ferunt apes
 nec Laestrygonia Bacchus in amphora
 languescit mihi nec pinguia Gallicis               
      crescunt uellera pascuis, 
inportuna tamen pauperies abest,
 nec, si plura uelim, tu dare deneges.
 Contracto melius parua cupidine
      uectigalia porrigam                
quam si Mygdoniis regnum Alyattei
 campis continuem. Multa petentibus
 desunt multa; bene est cui deus obtulit
      parca quod satis est manu. 

\end{carmen}

%17
\begin{carmen}[\Alcaic]


Aeli uetusto nobilis ab Lamo---
 quando et priores hinc Lamias ferunt
      denominatos et nepotum
      per memores genus omne fastos, 
auctore ab illo ducis originem,               
 qui Formiarum moenia dicitur
      princeps et innantem Maricae
      litoribus tenuisse Lirim, 
late tyrannus,--- cras foliis nemus
 multis et alga litus inutili               
      demissa tempestas ab Euro
      sternet, aquae nisi fallit augur 
annosa cornix. Dum potes, aridum
 conpone lignum; cras Genium mero
      curabis et porco bimenstri               
      cum famulis operum solutis. 

\end{carmen}

%18
\begin{carmen}[\Sapphic]


Faune, Nympharum fugientum amator,
 per meos finis et aprica rura
 lenis incedas abeasque paruis
      aequus alumnis, 
si tener pleno cadit haedus anno               
 larga nec desunt Veneris sodali
 uina craterae, uetus ara multo
      fumat odore. 
Ludit herboso pecus omne campo,
 cum tibi Nonae redeunt Decembres,               
 festus in pratis uacat otioso
      cum boue pagus; 
inter audacis lupus errat agnos,
 spargit agrestis tibi silua frondes,
 gaudet inuisam pepulisse fossor               
      ter pede terram. 

\end{carmen}

%19
\begin{carmen}[\GlycAscl]


     Quantum distet ab Inacho
 Codrus, pro patria non timidus mori,
      narras, et genus Aeaci,
 et pugnata sacro bella sub Ilio.
      Quo Chium pretio cadum               
 mercemur, quis aquam temperet ignibus,
      quo praebente domum et quota
 Paelignis caream frigoribus, taces.
      Da lunae propere nouae,
 da noctis mediae, da, puer, auguris               
      Murenae. Tribus aut nouem
 miscentur cyathis pocula commodis?
      Qui Musas amat imparis,
 ternos ter cyathos attonitus petet
 uates, tris prohibet supra               
 rixarum metuens tangere Gratia
      nudis iuncat sororibus.
 Insanire iuuat... Cur Berecyntiae
      cessant flamina tibiae?
 Cur pendet tacita fistula cum lyra?               
      Parcentis ego dexteras
 odi: sparge rosas; audiat inuidus
      dementem strepitum Lycus,
 et uicina seni non habilis Lyco.
      Spissa te nitidum coma,               
 puro te similem, Telephe, Vespero
      tempestiua petit Rhode:
 me lentus Glycerae torret amor meae. 

\end{carmen}

%20
\begin{carmen}[\Sapphic]


Non uides quanto moueas periclo,
 Pyrrhe, Gaetulae catulos leaenae?
 Dura post paulo fugies inaudax
      proelia raptor, 
cum per obstantis iuuenum cateruas               
 ibit insignem repetens Nearchum:
 grande certamen tibi praeda cedat
      maior, an illi. 
Interim, dum tu celeris sagittas
 promis, haec dentes acuit timendos,               
 arbiter pugnae prosuisse nudo
      sub pede palmam 
fertur, et leni recreare uento
 sparsum odoratis umerum capillis,
 qualis aut Nireus fuit aut aquosa               
      raptus ab Ida. 

\end{carmen}

%21
\begin{carmen}[\Alcaic]


O nata mecum consule Manlio,
 seu tu querellas siue geris iocos
      seu rixam et insanos amores
      seu facilem, pia testa, somnum, 
quocumque lectum nomine Massicum               
 seruas, moueri digna bono die,
      descende, Coruino iubente
      promere languidiora uina. 
Non ille, quamquam Socraticis madet
 sermonibus, te negleget horridus:               
      narratur et prisci Catonis
      saepe mero caluisse uirtus. 
Tu lene tormentum ingenio admoues
 plerumque duro; tu sapientium
      curas et arcanum iocoso               
      consilium retegis Lycaeo. 
Tu spem reducis mentibus anxiis
 uiresque et addis cornua pauperi,
      post te neque iratos trementi
      regum apices neque militum arma.                
Te Liber et si laeta aderit Venus
 segnesque nodum soluere Gratiae
      uiuaeque procucent lucernae,
      dum rediens fugat astra Phoebus. 

\end{carmen}

%22
\begin{carmen}[\Sapphic]


Montium custos nemorumque uirgo,
 quae laborantis utero puellas
 ter uocata audis adimisque leto,
      diua triformis, 
inminens uillae tua pinus esto,               
 quam per exactos ego laetus annos
 uerris obliquom meditantis ictum
      sanguine donem. 

\end{carmen}

%23
\begin{carmen}[\Alcaic]


Caelo supinas si tuleris manus
 nascente luna, rustica Phidyle,
      si ture placaris et horna
      fruge Lares auidaque porca 
nec pestilentem sentiet Africum               
 fecunda uitis nec sterilem seges
      robiginem aut dulces alumni
      pomifero graue tempus anno. 
Nam quae niuali pascitur Algido
 deuota quercus inter et ilices               
      aut crescit Albanis in herbis
      uictima, pontificum securis 
ceruice tinguet; te nihil attinet
 temptare multa caede bidentium
      paruos coronantem marino               
      rore deos fragilique myrto. 
Inmunis aram si tetigit manus,
 non sumptuosa blandior hostia
      molliuit auersos Penatis
      farre pio et saliente mica.                

\end{carmen}

%24
\begin{carmen}[\GlycAscl]


     Intactis opulentior
 thesauris Arabum et diuitis Indiae
      caementis licet occupes
 terrenum omne tuis et mare publicum:
      si figit adamantinos               
 summis uerticibus dira Necessitas
      clauos, non animum metu,
 non mortis laqueis expedies caput.
      Campestres melius Scythae,
 quorum plaustra uagas rite trahunt domos,               
      uiuunt et rigidi Getae
 inmetata quibus iugera liberas
      fruges et Cererem ferunt
 nec cultura placet longior annua
      defunctumque laboribus               
 aequali recreat sorte uicarius.
      Illic matre carentibus
 priuignis mulier temperat innocens
      nec dotata regit uirum
 coniunx nec nitido fidit adultero;               
      dos est magna parentium
 uirtus et metuens alterius uiri
      certo foedere castitas,
 et peccare nefas aut pretium est mori.
      O quisquis uolet impias               
 caedis et rabiem tollere ciuicam,
      si quaeret Pater Vrbium
 suscribi statuis, indomitam audeat
      refrenare licentiam,
 clarus postgenitis; quatenus, heu nefas!               
      uirtutem incolumem odimus,
 sublatam ex oculis quaerimus inuidi.
      Quid tristes querimoniae
 si non supplicio culpa reciditur,
      quid leges sine moribus               
 uanae proficiunt, si neque feruidis
      pars inclusa caloribus
 mundi nec Boreae finitimum latus
      durataeque solo niues
 mercatorem abigunt, horrida callidi               
      uincunt aequora nauitae?
 Magnum pauperies obprobrium iubet
      quiduis et facere et pati
 uirtutisque uiam deserit arduae.
      Vel non in Capitolium               
 quo clamor uocat et turba fauentium
      uel non in mare proximum
 gemmas et lapides, aurum et inutile,
      summi materiem mali,
 mittamus, scelerum si bene paenitet.               
      Eradenda cupidinis
 praui sunt elementa et tenerae nimis
      mentes asperioribus
 formandae studiis. Nescit equo rudis
      haerere ingenuus puer               
 uenarique timet, ludere doctior
      seu Graeco iubeas trocho
 seu malis uetita legibus alea,
      cum periura patris fides
 consortem socium fallat et hospites,               
      indignoque pecuniam
 haredi properet. Scilicet inprobae
      crescunt diuitiae, tamen
 curtae nescio quid semper abest rei. 

\end{carmen}

%25
\begin{carmen}[\GlycAscl]


     Quo me, Bacche, rapis tui
 plenum? Quae nemora aut quos agor in specus
      uelox mente noua? Quibus
 antrum egregii Caesaris audiar
      aeternum meditans decus               
 stellis inserere et consilio Iouis?
      Dicam insigne, recens, adhuc
 indictum ore alio. Non secus in iugis
      exsomnis stupet Euhias,
 Hebrum prospiciens et niue candidam               
      Thracen ac pede barbaro
 lustratam Rhodopen, ut mihi deuio
      ripas et uacuum nemus
 mirari libet. O Naiadum potens
      Baccharumque ualentium               
 proceras manibus uertere fraxinos,
      nil paruum aut humili modo,
 nil mortale loquar. Dulce periculum est,
      o Lenaee, sequi deum
 cingentem uiridi tempora pampino.                

\end{carmen}

%26
\begin{carmen}[\Alcaic]


Vixi puellis nuper idoneus
 et militaui non sine gloria;
      nunc arma defunctumque bello
      barbiton hic paries habebit, 
laeuom marinae qui Veneris latus               
 custodit. Hic, hic ponite lucida
      funalia et uectis et arcus
      oppositis foribus minacis. 
O quae beatum diua tenes Cyprum et
 Memphin carentem Sithonia niue               
      regina, sublimi flagello
      tange Chloen semel arrogantem. 

\end{carmen}

%27
\begin{carmen}[\Sapphic]


Impios parrae recinentis omen
 ducat et praegnans canis aut ab agro
 raua decurrens lupa Lanuuino
      fetaque uolpes; 
rumpat et serpens iter institutum,
 si per obliquom similis sagittae
 terruit mannos: ego cui timebo
      prouidus auspex, 
antequam stantis repetat paludes
 imbrium diuina auis inminentum,               
 oscinem coruum prece suscitabo
      solis ab ortu. 
Sis licet felix, ubicumque mauis,
 et memor nostri, Galatea, uiuas,
 teque nec laeuus uetet ire picus               
      nec uaga cornix. 
Sed uides quanto trepidet tumultu
 pronus Orion? Ego quid sit ater
 Hadriae noui sinus et quid albus
      peccet Iapyx.                
Hostium uxores puerique caecos
 sentiant motus orientis Austri et
 aequoris nigri fremitum et trementis
      uerbere ripas. 
Sic et Europe niueum doloso               
 credidit tauro latus et scatentem
 beluis pontum mediasque fraudes
      palluit audax. 
Nuper in pratis studiosa florum et
 debitae Nymphis opifex coronae               
 nocte sublustri nihil astra praeter
      uidit et undas. 
Quae simul centum tetigit potentem
 oppidis Creten: `Pater, o relictum
 filiae nomen pietasque' dixit               
      `uicta furore! 
Vnde quo ueni? Leuis una mors est
 uirginum culpae. Vigilansne ploro
 turpe commissum an uitiis carentem
      ludit imago                
uana quae porta fugiens eburna
 somnium ducit? Meliusne fluctus
 ire per longos fuit an recentis
      carpere flores? 
Si quis infamen mihi nunc iuuencum               
 dedat iratae, lacerare ferro et
 frangere enitar modo multum amati
      cornua monstri. 
Impudens liqui patrios Penates,
 impudens Orcum moror. O deorum               
 si quis haec audis, utinam inter errem
      nuda leones. 
Antequam turpis macies decentis
 occupet malas teneraeque sucus
 defluat praedae, speciosa quaero               
      pascere tigris. 
Vilis Europe, pater urget absens:
 quid mori cessas? Potes hac ab orno
 pendulum zona bene te secuta
      laedere collum.                
Siue te rupes et acuta leto
 saxa delectant, age te procellae
 crede ueloci, nisi erile mauis
      carpere pensum 
regius sanguis dominaeque tradi               
 barbarae paelex.' Aderat querenti
 perfidum ridens Venus et remisso
      filius arcu. 
Mox, ubi lusit satis: `Abstineto'
 dixit `irarum calidaeque rixae,               
 cum tibi inuisus laceranda reddet
      cornua taurus. 
Vxor inuicti Iouis esse nescis.
 Mitte singultus, bene ferre magnam
 disce fortunam; tua sectus orbis               
      nomina ducet'. 

\end{carmen}

%28
\begin{carmen}[\GlycAscl]


     Festo quid potius die
 Neptuni faciam? Prome reconditum,
      Lyde, strenua Caecubum
 munitaeque adhibe uim sapientiae.
      Inclinare meridiem               
 sentis ac, ueluti stet uolucris dies,
      parcis deripere horreo
 cessantem Bibuli consulis amphoram?
      Nos cantabimus inuicem
 Neptunum et uiridis Nereidum comas,               
      tu curua recines lyra
 Latonam et celeris spicula Cynthiae;
      summo carmine, quae Cnidon
 fulgentisque tenet Cycladas et Paphum
      iunctis uisit oloribus;
 dicetur merita Nox quoque nenia.                

\end{carmen}

%29
\begin{carmen}[\Alcaic]


Tyrrhena regum progenies, tibi
 non ante uerso lene merum cado
      cum flore, Maecenas, rosarum et
      pressa tuis balanus capillis 
iamdudum apud me est: eripe te morae     
 nec semper udum Tibur et Aefulae
      decliue contempleris aruom et
      Telegoni iuga parricidae. 
Fastidiosam desere copiam et
 molem propinquam nubibus arduis,               
      omitte mirari beatae
      fumum et opes strepitumque Romae. 
Plerumque gratae diuitibus uices
 mundaeque paruo sub lare pauperum
      cenae sine aulaeis et ostro               
      sollicitam explicuere frontem. 
Iam clarus occultum Andromedae pater
 ostendit ignem, iam Procyon furit
      et stella uesani Leonis
      sole dies referente siccos;                
iam pastor umbras cum grege languido
 riuomque fessus quaerit et horridi
      dumeta Siluani caretque
      ripa uagis taciturna uentis. 
Tu ciuitatem quis deceat status               
 curas et urbi sollicitus times
      quid Seres et regnata Cyro
      Bactra parent Tanaisque discors. 
Prudens futuri temporis exitum
 caliginosa nocte premit deus               
      ridetque, si mortalis ultra
      fas trepidat. Quod adest memento 
componere aequus; cetera fluminis
 ritu feruntur, nunc medio aequore
      cum pace delabentis Etruscum               
      in mare, nunc lapides adesos 
stirpisque raptas et pecus et domos
 uolentis una, non sine montium
      clamore uicinaeque siluae,
      cum fera diluuies quietos                
inritat amnis. Ille potens sui
 laetusque deget cui licet in diem
      dixisse: `Vixi': cras uel atra
      nube polum Pater occupato 
uel sole puro; non tamen inritum,               
 quodcumque retro est, efficiet neque
      diffinget infectumque reddet
      quod fugiens semel hora uexit. 
Fortuna saeuo laeta negotio et
 ludum insolentem ludere pertinax               
      transmutat incertos honores,
      nunc mihi, nunc alii benigna. 
Laudo manentem; si celeris quatit
 pinnas, resigno quae dedit et mea
      uirtute me inuoluo probamque               
      pauperiem sine dote quaero. 
Non est meum, si mugiat Africis
 malus procellis, ad miseras preces
      decurrere et uotis pacisci,
      ne Cypriae Tyriaeque merces                
addant auaro diuitias mari;
 tunc me biremis praesidio scaphae
      tutum per Aegaeos tumultus
      aura feret geminusque Pollux. 

\end{carmen}

%30
\begin{carmen}


Exegi monumentum aere perennius
 regalique situ pyramidum altius,
 quod non imber edax, non Aquilo inpotens
 possit diruere aut innumerabilis
 annorum series et fuga temporum.               
 Non omnis moriar multaque pars mei
 uitabit Libitinam; usque ego postera
 crescam laude recens, dum Capitolium
 scandet cum tacita uirgine pontifex.
 Dicar, qua uiolens obstrepit Aufidus               
 et qua pauper aquae Daunus agrestium
 regnauit populorum, ex humili potens
 princeps Aeolium carmen ad Italos
 deduxisse modos. Sume superbiam
 quaesitam meritis et mihi Delphica               
 lauro cinge uolens, Melpomene, comam. 

\end{carmen}
 
\desinitLiber

\Liber

%1
\begin{carmen}[\GlycAscl]

     Intermissa, Venus, diu
 rursus bella moues? Parce precor, precor.
      Non sum qualis eram bonae
 sub regno Cinarae. Desine, dulcium
      mater saeua Cupidinum,               
 circa lustra decem flectere mollibus
      iam durum imperiis: abi,
 quo blandae iuuenum te reuocant preces.
      Tempestiuius in domum
 Pauli purpureis ales oloribus               
      comissabere Maximi,
 si torrere iecur quaeris idoneum;
      namque et nobilis et decens
 et pro sollicitis non tacitus reis
      et centum puer artium               
 late signa feret militiae tuae,
      et, quandoque potentior
 largi muneribus riserit aemuli,
      Albanos prope te lacus
 ponet marmoream sub trabe citrea.               
      Illic plurima naribus
 duces tura, lyraque et Berecyntia
      delectabere tibia
 mixtis carminibus non sine fistula;
      illic bis pueri die
 numen cum teneris uirginibus tuum               
      laudantes pede candido
 in morem Salium ter quatient humum.
      Me nec femina nec puer
 am nec spes animi credula mutuii               
      nec certare iuuat mero
 nec uincire nouis tempora floribus.
      Sed cur heu, Ligurine, cur
 manat rara meas lacrima per genas?
      Cur facunda parum decoro               
 inter uerba cadit lingua silentio?
      Nocturnis ego somniis
 iam captum teneo, iam uolucrem sequor
      te per gramina Martii
 campi, te per aquas, dure, uolubilis.               

\end{carmen}

%2
\begin{carmen}[\Sapphic]

Pindarum quisquis studet aemulari,
 Iulle, ceratis ope Daedalea
 nititur pinnis, uitreo daturus
      nomina ponto.
 
Monte decurrens uelut amnis, imbres               
 quem super notas aluere ripas,
 feruet inmensusque ruit profundo
      Pindarus ore,
 
laurea donandus Apollinari,
 seu per audacis noua dithyrambos               
 uerba deuoluit numerisque fertur
      lege solutis,
 
seu deos regesque canit, deorum
 sanguinem, per quos cecidere iusta
 morte Centauri, cecidit tremendae               
      flamma Chimaerae,
 
siue quos Elea domum reducit
 palma caelestis pugilemue equomue
 dicit et centum potiore signis
      munere donat,               
 
flebili sponsae iuuenemue raptum
 plorat et uiris animumque moresque
 aureos educit in astra nigroque
      inuidet Orco.
 
Multa Dircaeum leuat aura cycnum,               
 tendit, Antoni, quotiens in altos
 nubium tractus; ego apis Matinae
      more modoque
 
grata carpentis thyma per laborem
 plurimum circa nemus uuidique               
 Tiburis ripas operosa paruus
      carmina fingo.
 
Concines maiore poeta plectro
 Caesarem, quandoque trahet ferocis
 per sacrum cliuum merita decorus                
     fronde Sygambros;
 
quo nihil maius meliusue terris
 fata donauere bonique diui
 nec dabunt, quamuis redeant in aurum
      tempora priscum.               
 
Concines laetosque dies et urbis
 publicum ludum super impetrato
 fortis Augusti reditu forumque
      litibus orbum.
 
Tum meae, si quid loquar audiendum,                
uocis accedet bona pars, et: `O sol
 pulcher, o laudande!' canam recepto
      Caesare felix;
 
teque, dum procedis, io Triumphe!
 non semel dicemus, io Triumphe!               
 ciuitas omnis, dabimusque diuis
      tura benignis.
 
Te decem tauri totidemque uaccae,
 me tener soluet uitulus, relicta
 matre qui largis iuuenescit herbis                
     in mea uota,
 
fronte curuatos imitatus ignis
 tertius lunae referentis ortum,
 qua notam duxit niueus uideri,
      cetera fuluus.               
 

\end{carmen}

%3
\begin{carmen}[\GlycAscl]

     Quem tu, Melpomene, semel
 nascentem placido lumine uideris,
      illum non labor Isthmius
 clarabit pugilem, non equus impiger
      curru ducet Achaico               
 uictorem, neque res bellica Deliis
      ornatum foliis ducem,
 quod regum tumidas contuderit minas,
      ostendet Capitolio;
 sed quae Tibur aquae fertile praefluunt               
      et spissae nemorum comae
 fingent Aeolio carmine nobilem.
      Romae principis urbium
 dignatur suboles inter amabilis
      uatum ponere me choros,               
 et iam dente minus mordeor inuido.
      O testudinis aureae
 dulcem quae strepitum, Pieri, temperas,
      o mutis quoque piscibus
 donatura cycni, si libeat, sonum,               
      totum muneris hoc tui est,
 quod monstror digito praetereuntium
      Romanae fidicen lyrae;
 quod spiro et placeo, si placeo, tuum est.
 

\end{carmen}

%4
\begin{carmen}[\Alcaic]


Qualem ministrum fulminis alitem,
 cui rex deorum regnum in auis uagas
      permisit expertus fidelem
      Iuppiter in Ganymede flauo,
 
olim iuuentas et patrius uigor               
 nido laborum protulit inscium
      uernique iam nimbis remotis
      insolitos docuere nisus
 
uenti pauentem, mox in ouilia
 demisit hostem uiuidus impetus,               
      nunc in reluctantis dracones
      egit amor dapis atque pugnae;
 
qualemue laetis caprea pascuis
 intenta fuluae matris ab ubere
      iam lacte depulsum leonem
      dente nouo peritura uidit:
 
uidere Raeti bella sub Alpibus
 Drusum gerentem; Vindelici---quibus
      mos unde deductus per omne
      tempus Amazonia securi               
 
dextras obarmet, quaerere distuli,
 nec scire fas est omnia---sed diu
      lateque uictrices cateruae
      consiliis iuuenis reuictae
 
sensere, quid mens rite, quid indoles               
 nutrita faustis sub penetralibus
      posset, quid Augusti paternus
      in pueros animus Nerones.
 
Fortes creantur fortibus et bonis;
 est in iuuencis, est in equis patrum               
      uirtus neque inbellem feroces
      progenerant aquilae columbam;
 
doctrina sed uim promouet insitam
 rectique cultus pectora roborant;
      utcumque defecere mores,               
      indecorant bene nata culpae.
 
Quid debeas, o Roma, Neronibus,
 testis Metaurum flumen et Hasdrubal
      deuictus et pulcher fugatis
      ille dies Latio tenebris,               
 
qui primus alma risit adorea,
 dirus per urbes Afer ut Italas
      ceu flamma per taedas uel Eurus
      per Siculas equitauit undas.
 
Post hoc secundis usque laboribus                
Romana pubes creuit et impio
      uastata Poenorum tumultu
      fana deos habuere rectos;
 
dixitque tandem perfidus Hannibal:
 `Cerui, luporum praeda rapacium,               
      sectamur ultro, quos opimus
      fallere et effugere est triumphus.
 
Gens, quae cremato fortis ab Ilio
 iactata Tuscis aequoribus sacra
      natosque maturosque patres               
      pertulit Ausonias ad urbes,
 
duris ut ilex tonsa bipennibus
 nigrae feraci frondis in Algido,
      per damna, per caedes ab ipso
      ducit opes animumque ferro.               
 
Non hydra secto corpore firmior
 uinci dolentem creuit in Herculem,
      monstrumue submisere Colchi
      maius Echioniaeue Thebae.
 
Merses profundo, pulchrior euenit;               
 luctere, multa proruet integrum
      cum laude uictorem geretque
      proelia coniugibus loquenda.
 
Carthagini iam non ego nuntios
 mittam superbos; occidit, occidit               
      spes omnis et fortuna nostri
      nominis Hasdrubale interempto.
 
Nil Claudiae non perficient manus,
 quas et benigno numine Iuppiter
      defendit et curae sagaces               
      expediunt per acuta belli'.
 

\end{carmen}

%5
\begin{carmen}[\AsclA]


Diuis orte bonis, optume Romulae
 custos gentis, abes iam nimium diu;
 maturum reditum pollicitus patrum
      sancto consilio redi.
 
Lucem redde tuae, dux bone, patriae;               
 instar ueris enim uoltus ubi tuus
 adfulsit populo, gratior it dies
      et soles melius nitent.
 
Vt mater iuuenem, quem Notus inuido
 flatu Carpathii trans maris aequora               
 cunctantem spatio longius annuo
      dulci distinet a domo,
 
uotis omnibusque et precibus uocat,
 curuo nec faciem litore dimouet,
 sic desideriis icta fedelibus               
      quaerit patria Caesarem.
 
Tutus bos etenim rura perambulat,
 nutrit rura Ceres almaque Faustitas,
 pacatum uolitant per mare nauitae,
      culpari metuit fides,               
 
nullis polluitur casta domus stupris,
 mos et lex maculosum edomuit nefas,
 laudantur simili prole puerperae,
      culpam poena premit comes.
 
Quis Parthum paueat, quis gelidum Scythen,               
 quis Germania quos horrida parturit
 fetus incolumi Caesare? Quis ferae
      bellum curet Hiberiae?
 
Condit quisque diem collibus in suis
 et uitem uiduas ducit ad arbores;               
 hinc ad uina redit laetus et alteris
      te mensis adhibet deum;
 
te multa prece, te prosequitur mero
 defuso pateris et Laribus tuum
 miscet numen, uti Graecia Castoris               
      et magni memor Herculis.
 
`Longas o utinam, dux bone, ferias
 praestes Hesperiae!' dicimus integro
 sicco mane die, dicimus uuidi,
      cum sol Oceano subest.               
 

\end{carmen}

%6
\begin{carmen}[\Sapphic]


Diue, quem proles Niobea magnae
 uindicem linguae Tityosque raptor
 sensit et Troiae prope uictor altae
      Pthius Achilles,
 
ceteris maior, tibi miles impar,               
 filius quamuis Thetidis marinae
 Dardanas turris quateret tremenda
      cuspide pugnax.
 
Ille mordaci uelut icta ferro
 pinus aut inpulsa cupressus Euro               
 procidit late posuitque collum in
      puluere Teucro;
 
ille non inclusus equo Mineruae
 sacra mentito male feriatos
 troas et laetam Priami choreis               
      falletet aulam;
 
sed palam captis grauis, heu nefas, heu!
 nescios fari pueros Achiuis
 ureret flammis, etiam latentem
      matris in aluo,               
 
ni tuis flexus Venerisque gratae
 uocibus diuom pater adnuisset
 rebus Aeneae potiore ductos
      alite muros.
 
Doctor argutae fidicen Thaliae,               
 Phoebe, qui Xantho lauis amne crinis,
 Dauniae defende decus Camenae,
      leuis Agyieu.
 
Spiritum Phoebus mihi, Phoebus artem
 carminis nomenque dedit poetae.               
 Virginum primae puerique claris
      patribus orti,
 
Deliae tutela deae, fugacis
 lyncas et ceruos cohibentis arcu,
 Lesbium seruate pedem meique               
      pollicis ictum,
 
rite Latonae puerum canentes,
 rite crescentem face Noctilucam,
 prosperam frugum celeremque pronos
      uoluere mensis.               
 
Nupta iam dices: `Ego dis amicum,
 saeculo festas referente luces,
 reddidi carmen docilis modorum
      uatis Horati.'
 

\end{carmen}

%7
\begin{carmen}[\ArchI]


Diffugere niues, redeunt iam gramina campis 
      arboribus comae;
 mutat terra uices et decrescentia ripas
      flumina praetereunt;
 Gratia cum Nymphis geminisque sororibus audet               
      ducere nuda chorus.
 Inmortalia ne speres, monet annus et almum
      quae rapit hora diem.
 Frigora mitescunt Zephyris, uer proterit aestas,
      interitura simul               
 pomifer autumnus fruges effuderit, et mox
      bruma recurrit iners.
 Damna tamen celeres reparant caelestia lunae:
      non ubi decidimus
 quo pater Aeneas, quo diues Tullus et Ancus,               
      puluis et umbra sumus.
 Quis scit an adiciant hodiernae crastina summae
      tempora di superi?
 Cuncta manus auidas fugient heredis, amico
      quae dederis animo.               
 Cum semel occideris et de te splendida Minos
      fecerit arbitria,
 non, Torquate, genus, non te facundia, non te
      restituet pietas;
 infernis neque enim tenebris Diana pudicum               
      liberat Hippolytum,
 nec Lethaea ualet Theseus abrumpere caro
      uincula Pirithoo.
 

\end{carmen}

%8
\begin{carmen}


Donarem pateras grataque commodus,
 Censorine, meis aera sodalibus,
 donarem tripodas, praemia fortium
 Graiorum neque tu pessuma munerum
 ferres, diuite me scilicet artium               
 quas aut Parrhasius protulit aut Scopas,
 hic saxo, liquidis ille coloribus
 sollers nunc hominem ponere, nunc deum.
 Sed non haec mihi uis, non tibi talium
 res est aut animus deliciarum egens.               
 Gaudes carminibus; carmina possumus
 donare et pretium dicere muneri.
 Non incisa notis marmora publicis,
 per quae spiritus et uita redit bonis
 post mortem ducibus, non celeres fugae                
reiectaeque retrorsum Hannibalis minae,
 non incendia Carthaginis impiae
 eius, qui domita nomen ab Africa
 lucratus rediit, clarius indicant
 laudes quam Calabrae Pierides, neque,               
 si chartae sileant quod bene feceris,
 mercedem tuleris. Quid foret Iliae
 Mauortisque puer, si taciturnitas
 obstaret meritis inuida Romuli?
 Ereptum Stygiis fluctibus Aeacum               
 uirtus et fauor et lingua potentium
 uatum diuitibus consecrat insulis.
 Dignum laude irum Musa uetat mori,
 caelo Musa beat. Sic Iouis interest
 optatis epulis impiger Hercules,               
 clarum Tyndaridae sidus ab infimis
 quassas eripiunt aequoribus rates,
 ornatus uiridi tempora pampino
 Liber uota bonos ducit ad exitus.
 
\end{carmen}


%9
\begin{carmen}[\Alcaic]


Ne forte credas interitura quae
 longe sonantem natus ad Aufidum
      non ante uolgatas per artis
      uerba loquor socianda chordis:
 
non, si priores Maeonius tenet               
 sedes Homerus, Pindaricae latent
      Ceaeque et Alcaei minaces
      Stesichoriue graues Camenae;
 
nec siquid olim lusit Anacreon,
 deleuit aetas; spirat adhuc amor               
      uiuuntque commissi calores
      Aeoliae fidibus puellae.
 
Non sola comptos arsit adulteri.
 crines et aurum uestibus inlitum
      mirata regalisque cultus               
      et comites Helene Lacaena
 
primusue Teucer tela Cydonio
 direxit arcu; non semel Ilios
      uexata; non pugnauit ingens
      Idomeneus Sthenelusue solus               
 
dicenda Musis proelia; non ferox
 Hector uel acer Deiphobus grauis
      excepit ictus pro pudicis
      coniugibus puerisque primus.
 
Vixere fortes ante Agamemnona               
 multi; sed omnes inlacrimabiles
      urgentur ignotique longa
      nocte, carent quia uate sacro.
 
Paulum sepultae distat inertiae
 celata uirtus. Non ego te meis               
      chartis inornatum silebo
      totue tuos patiar labores
 
impune, Lolli, carpere liuidas
 obliuiones. Est animus tibi
      rerumque prudens et secundis               
      temporibus dubiisque rectus,
 
uindex auarae fraudis et abstinens
 ducentis ad se cuncta pecuniae,
      consulque non unius anni,
      sed quotiens bonus atque fidus               
 
iudex honestum praetulit utili,
 reiecit alto dona nocentium
      uoltu, per obstantis cateruas
      explicuit sua uictor arma.
 
Non possidentem multa uocaueris               
 recte beatum; rectius occupat
      nomen beati, qui deorum
      muneribus sapienter uti
 
duramque callet pauperiem pati
 peiusque leto flagitium timet,               
      non ille pro caris amicis
      aut patria timidus perire.
 

\end{carmen}

%10
\begin{carmen}


O crudelis adhuc et Veneris muneribus potens,
 insperata tuae cum ueniet pluma superbiae
 et, quae nunc umeris inuolitant, deciderint comae,
 nunc et qui color est puniceae flore prior rosae
 mutatus Ligurinum in faciem uerterit hispidam,               
 dices, heu, quotiens te speculo uideris alterum:
 `Quae mens est hodie, cur eadem non puero fuit,
 uel cur his animis incolumes non redeunt genae?'
 

\end{carmen}

%11
\begin{carmen}[\Sapphic]


Est mihi nonum superantis annum
 plenus Albani cadus, est in horto,
 Phylli, nectendis apium coronis,
      est hederae uis
 
multa, qua crinis religata fulges,               
 ridet argento domus, ara castis
 uincta uerbenis auet immolato
      spargier agno;
 
cuncta festinat manus, huc et illuc
 cursitant mixtae pueris puellae,               
 sordidum flammae trepidant rotantes
      uertice fumum.
 
Vt tamen noris quibus aduoceris
 gaudiis, Idus tibi sunt agendae,
 qui dies mensem Veneris marinae               
      findit Aprilem,
 
iure sollemnis mihi sanctiorque
 paene natali proprio, quod ex hac
 luce Maecenas meus affluentis
      ordinat annos.               
 
Telephum, quem tu petis, occupauit
 non tuae sortis iuuenem puella
 diues et lasciua tenetque grata
      compede uinctum.
 
Terret ambustus Phaethon auaras               
 spes et exemplum graue praebet ales
 Pegasus terrenum equitem grauatus
      Bellerophontem,
 
semper ut te digna sequare et ultra
 quam licet sperare nefas putando               
 disparem uites. Age iam, meorum
      finis amorum
 
(non enim posthac alia calebo
 femina), condisce modos, amanda
 uoce quos reddas; minuentur atrae               
      carmine curae.
 

\end{carmen}

%12
\begin{carmen}[\AsclA]


Iam ueris comites, quae mare temperant,
 impellunt animae lintea Thraciae,
 iam nec prata rigent, nec fluuii strepunt
      hiberna niue turgidi.
 
Nidum ponit, Ityn flebiliter gemens,               
 infelix auis et Cecropiae domus
 aeternum obprobrium, quod male barbaras
      regum est ulta libidines.
 
Dicunt in tenero gramine pinguium
 custodes ouium carmina fistula               
 delectantque deum, cui pecus et nigri
      colles Arcadiae placent.
 
Adduxere sitim tempora, Vergili;
 sed pressum Calibus ducere Liberum
 si gestis, iuuenum nobilium cliens,               
      nardo uina merebere.
 
Nardi paruus onyx eliciet cadum,
 qui nunc Sulpiciis accubat horreis,
 spes donare nouas largus amaraque
      curarum eluere efficax.               
 
Ad quae si properas gaudia, cum tua
 uelox merce ueni; non ego te meis
 inmunem meditor tinguere poculis,
      plena diues ut in domo.
 
Verum pone moras et studium lucri,               
 nigrorumque memor, dum licet, ignium
 misce stultitiam consiliis breuem:
      dulce est desipere in loco.
 

\end{carmen}

%13
\begin{carmen}[\AsclB]


Audiuere, Lyce, di mea uota, di
 audiuere, Lyce: fis anus, et tamen
      uis formosa uideri
      ludisque et bibis impudens
 
et cantu tremulo pota Cupidinem               
 lentum sollicitas. Ille uirentis et
      doctae psallere Chiae
      pulchris excubat in genis.
 
Importunus enim transuolat aridas
 quercus et refugit te quia luridi               
      dentes, te quia rugae
      turpant et capitis niues.
 
Nec Coae referunt iam tibi purpurae
 nec cari lapides tempora, quae semel
      notis condita fastis               
      inclusit uolucris dies.
 
Quo fugit Venus, heu, quoue color, decens
 quo motus? Quid habes illius, illius,
      quae spirabat amores,
      quae me surpuerat mihi,               
 
felix post Cinaram notaque et artium
 gratarum facies? Sed Cinarae breuis
      annos fata dederunt,
      seruatura diu parem
 
cornicis uetulae temporibus Lycen,                
possent ut iuuenes uisere feruidi
      multo non sine risu
      dilapsam in cineres facem.
 

\end{carmen}

%14
\begin{carmen}[\Alcaic]


Quae cura patrum quaeue Quiritium
 plenis honorum muneribus tuas,
      Auguste, uirtutes in aeuum
      per titulos memoresque fastus
 
aeternet, o qua sol habitabilis               
 inlustrat oras maxime principum?
      quem legis expertes Latinae
      Vindelici didicere nuper
 
quid Marte posses. Milite nam tuo
 Drusus Genaunos, inplacidum genus,               
      Breunosque uelocis et arces
      Alpibus impositas tremendis
 
deiecit acer plus uice simplici.
 Maior Neronum mox graue proelium
      commisit immanisque Raetos               
      auspiciis pepulit secundis,
 
spectandus in certamine Martio,
 deuota morti pectora liberae
      quanti fatigaret ruinis,
      indomitas prope qualis undas               
 
exercet Auster Pleiadum choro
 scindente nubes, impiger hostium
      uexare turmas et frementem
      mittere equum medios per ignis.
 
Sic tauriformis uoluitur Aufidus,                
qui regna Dauni praefluit Apuli,
      cum saeuit horrendamque cultis
      diluuiem meditatur agris,
 
ut barbarorum Claudius agmina
 ferrata uasto diruit impetu               
      primosque et extremos metendo
      strauit humum sine clade uictor,
 
te copias, te consilium et tuos
 praebente diuos. Nam tibi quo die
      portus Alexandrea supplex               
      et uacuam patefecit aulam,
 
Fortuna lustro prospera tertio
 belli secundos reddidit exitus
      laudemque et optatum peractis
      imperiis decus arrogauit.               
 
Te Cantaber non ante domabilis
 Medusque et Indus, te profugus Scythes
      miratur, o tutela praesens
      Italiae dominaeque Romae;
 
te fontium qui celat origines               
 Nilusque et Hister, te rapidus Tigris,
      te beluosus qui remotis
      obstrepit Oceanus Britannis,
 
te non pauentis funera Galliae
 duraeque tellus audit Hiberiae,               
      te caede gaudentes Sygambri
      compositis uenerantur armis.
 

\end{carmen}

%15
\begin{carmen}[\Alcaic]


Phoebus uolentem proelia me loqui
 uictas et urbes increpuit lyra,
      ne parua Tyrrhenum per aequor
      uela darem. Tua, Caesar, aetas
 
fruges et agris rettulit uberes               
 et signa nostro restituit Ioui
      derepta Parthorum superbis
      postibus et uacuum duellis
 
Ianum Quirini clausit et ordinem
 rectum euaganti frena licentiae               
      iniecit emouitque culpas
      et ueteres reuocauit artes
 
per quas Latinum nomen et Italae
 creuere uires famaque et imperi
      porrecta maiestas ad ortus               
      solis ab Hesperio cubili.
 
Custode rerum Caesare non furor
 ciuilis aut uis exiget otium,
      non ira, quae procudit enses
      et miseras inimicat urbes.               
 
Non qui profundum Danuuium bibunt
 edicta rumpent Iulia, non Getae,
      non Seres infidique Persae,
      non Tanain prope flumen orti.
 
Nosque et profestis lucibus et sacris               
 inter iocosi munera Liberi
      cum prole matronisque nostris
      rite deos prius adprecati,
 
uirtute functos more patrum duces
 Lydis remixto carmine tibiis               
      Troiamque et Anchisen et almae
      progeniem Veneris canemus.
 

\end{carmen}

\desinitLiber

\cleardoublepage
\pagestyle {CarmenSaecularePage} 
\thispagestyle{empty}

\spatium    {5\leading minus 1\leading}
\titulus    {\RelSize{1}\hskip 3em\LetterSpace{CARMEN SAECVLARE}}
\spatium    {2\leading minus 1\leading}

\versus \numerus{1} \Sapphic

\incipit{Phoebe} siluarumque potens Diana,
 lucidum caeli decus, o colendi
 semper et culti, date quae precamur
      tempore sacro,
 
quo Sibyllini monuere uersus               
 uirgines lectas puerosque castos
 dis, quibus septem placuere colles,
      dicere carmen.
 
Alme Sol, curru nitido diem qui
 promis et celas aliusque et idem               
 nasceris, possis nihil urbe Roma
      uisere maius.
 
Rite maturos aperire partus
 lenis, Ilithyia, tuere matres,
 siue tu Lucina probas uocari               
      seu Genitalis:
 
diua, producas subolem patrumque
 prosperes decreta super iugandis
 feminis prolisque nouae feraci
      lege marita,               
 
certus undenos deciens per annos
 orbis ut cantus referatque ludos
 ter die claro totiensque grata
      nocte frequentis.
 
Vosque ueraces cecinisse, Parcae,               
 quod semel dictum est stabilisque rerum
 terminus seruet, bona iam peractis
      iungite fata.
 
Fertilis frugum pecorisque Tellus
 spicea donet Cererem corona;               
 nutriant fetus et aquae salubres
      et Iouis aurae.
 
Condito mitis placidusque telo
 supplices audi pueros, Apollo;
 siderum regina bicornis, audi,                
     Luna, puellas.
 
Roma si uestrum est opus Iliaque
 litus Etruscum tenuere turmae,
 iussa pars mutare Lares et urbem
      sospite cursu,               
 
cui per ardentem sine fraude Troiam
 castus Aeneas patriae superstes
 liberum muniuit iter, daturus
      plura relictis:
 
di, probos mores docili iuuentae,               
 di, senectuti placidae quietem,
 Romulae genti date remque prolemque
      et decus omne;
 
quaeque uos bobus ueneratur albis
 clarus Anchisae Venerisque sanguis,               
 impetret, bellante prior, iacentem
      lenis in hostem.
 
Iam mari terraque manus potentis
 Medus Albanasque timet securis;
 iam Scythae responsa petunt, superbi               
      nuper et Indi;
 
iam Fides et Pax et Honor Pudorque
 priscus et neglecta redire Virtus
 audet apparetque beata pleno
      Copia cornu;               
 
augur et fulgente decorus arcu
 Phoebus acceptusque nouem Camenis,
 qui salutari leuat arte fessos
      corporis artus,
 
si Palatinas uidet aequus arces,                
remque Romanam Latiumque felix
 alterum in lustrum meliusque semper
      prorogat aeuum;
 
quaeque Auentinum tenet Algidumque,
 quidecim Diana preces uirorum               
 curat et uotis puerorum amicas
      applicat auris.
 
Haec Iouem sentire deosque cunctos
 spem bonam certamque domum reporto,
 doctus et Phoebi chorus et Dianae               
      dicere laudes.

\endversus

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

\newpagestyle {FirstLinesPage} {
  \sethead   {}
             {\textsc{INDEX PRIMARUM LINEARUM}}
             {}
}

\TypesetIndex [l]
{%
\cleardoublepage
\pagestyle{FirstLinesPage}
\thispagestyle {empty}             
\SpatiumInfra \titulum {2\leading plus 1\leading minus .5\leading}
\titulus {INDEX PRIMARUM LINEARUM}
\Facies \lIndexEntryPage {\oldstylenums{#1}}
\Facies \lIndexEntryText {#1\Nliber*{+0}\Ncarmen*{+0}}
\Modus                   {\leaders}
\Facies \Nliber {\ifthenelse {#1 = 0}{}
                   {\ifthenelse {#1 = 5}
                     {\RelSize{-1}\itshape Carmen S\ae{}culare}
                     {\RelSize{-1} \ROMANnumeral{#1}}%
                   }%
                }
\Facies \Ncarmen {\ifthenelse {#1 = 0}{}
                    {\ifthenelse {\value{Nliber} = 5}
                      {}
                      {\RelSize{-1}\,\RomanNumeral{#1}}%
                    }%
                 }
}
{\clearpage}
\end{document}


